جهان کورت ونهگات جونیور، نویسندهی آمریکایی، آمیختهای از طنز سیاه و نگاهی علمی - تخیلی به موضوعات، از سادهترین تا پیچیدهترین آنهاست. اگرچه ونهگات آثار بیشماری دارد اما سه اثر سلاخخانهی شمارهی پنج، گهوارهی گربه و صبحانهی قهرمانان از شاخصترین آثار او هستند. ونهگات در طول عمر خود بارها دست به خودکشی زد که همهی آنها ناموفق بود. این نویسنده دلیل خودکشیهای مکرر خود را حضور در کشتار درسدن در جنگ جهانی دوم عنوان کرده و از زندان آن بهعنوان «قفسهی گوشت کشتارگاهی» یاد میکند. ونهگات در تاریخ یازدهم آوریل ۲۰۰۷ به مرگ خودخواسته در منزل شخصی خود بهدلیل سقوط و صدمهی ناشی از آن، جان سپرد.
کورت ونهگات در شهر ایندیاناپولیس در ایالت ایندیانا متولد شد. پس از ورود به دانشگاه، در ژانویهی ۱۹۴۳ میلادی، دانشگاه را نیمهکاره رها کرد و در ارتش نامنویسی کرد و در جنگ جهانی دوم به اروپا اعزام شد. ونهگات خیلی زود به دست نیروهای آلمانی اسیر و در زندان درسدن، زندانی شد و در نتیجه شاهد بمباران این شهر توسط بمبافکنهای متفقین و مرگ ۱۳۵ هزار نفر بود. اگرچه ونهگات کتاب پیانوی خودنواز را به سال ۱۹۵۲ میلادی و درست پس از بازگشت از جنگ جهانی دوم نوشت اما کتاب دوم او یعنی سلاخخانهی شمارهی پنج، که آن را یکی از شاهکارهای ونهگات و شاهکارهای ادبی جهان میدانند، به موفقیتی بینظیر دست یافت. شاید به این دلیل که سلاخخانه بیانگر کشتار جمعی درسدن از نگاه خاص ونهگات است.
در طول پنج دهه نویسندگی، ونهگات بهعنوان یکی از خلاقترین و طنزآمیزترین طنز سیاه و صداهای علمی- تخیلی معرفی و مطرح شد. او مانند داگلاس آدامز، نویسندهی آمریکایی، اغلب آثارش به بیگانگان، سفر در زمان و ماجراهای فراداستانی اختصاص دارد. اما نکته اینجاست که آثار ونهگات همواره قلب انسان را هدف قرار میدهد و با طبیعت او سازگار است. برای مثال او در سلاخخانهی شمارهی پنج، با ابزار داستان و حضور یک نژاد بیگانه که از ابعاد زمانی فراتر میرود، ناتوانی خود، انسان، را در مواجهه با تجربهی کشتار بمباران در درسدن توسط متفقین در جنگ جهانی دوم شرح میدهد.
