کارلوس فوئنتس در خانواده‌ای دیپلمات مکزیکی به دنیا آمد و به‌دلیل مأموریت‌های پدرش، کودکی‌اش را در کشورهای گوناگون ــ آمریکا، شیلی، آرژانتین ــ گذراند. تربیتی جهان‌وطنانه داشت و تسلط زودهنگامش به زبان انگلیسی باعث شد در کنار آشنایی با سنت ادبی آمریکای لاتین، با سنت غربی هم آشنا شود. حقوق خواند و بعدها همچون پدرش عهده‌دار مناصب دیپلماتیک، از جمله سفیر مکزیک در فرانسه، شد. او از چهره‌های محوری رنسانس ادبی آمریکای لاتین در کنار نویسندگانی چون گابریل گارسیا مارکز، بارگاس یوسا و کورتاسار بود. در رمان‌هایش جست‌وجوگر هویت مکزیکی بود؛ خاصه مهاجران مکزیکی در ایالات متحده. گاهی قهرمانانش را به گذشته‌ی مکزیک می‌برد تا روایتگر تاریخ خشونت‌بار کشورش باشد، تا از میراث جنگ‌ها و انقلاب‌های سرزمینش برای امروز روایت کنند. او را می‌توان روشنفکر عرصه‌ی عمومی دانست که درگیر سیاست هم بود. در آغاز با انقلاب کوبا همدل و همراه بود اما بعدها نسبت به مرام استبدادی رهبران آن انقلاب دیدی انتقادی یافت. در سراسر زندگی‌اش مفسر صریح سیاست دولتمردان مکزیک و آمریکای لاتین بود. در دوران مک‌کارتیسم به‌طور موقت به‌دلیل گرایش‌های چپ‌گرایانه‌اش از ورود به ایالات متحده منع شد. فوئنتس که زاده‌ی ۱۹۲۸ بود، در سال ۲۰۱۲ در مکزیکوسیتی درگذشت.