ایزابل آلنده در سال ۱۹۴۲ در لیما پرو، در خانوادهای دیپلمات که از بستگان سالوادور آلنده، رئیسجمهور شیلی بودند، به دنیا آمد. پیش از کودتای نظامی ۱۹۷۳ به سرکردگی پینوشه، بهعنوان روزنامهنگار در شیلی فعالیت میکرد. این آشوب سیاسی او را به سیزده سال تبعید در ونزوئلا کشاند و برایش ترومایی سیاسی بود و بعدها مضمون محوری آثارش شد. نخستین رمانش، خانهی ارواح در سال ۱۹۸۲، حماسهای در سبک و حالوهوای رئالیسم جادویی بود؛ روایتی از چند نسل خانوادهای در بستر تاریخ سیاسی شیلی که شهرت جهانی برایش به همراه داشت؛ رمانی که با صدسال تنهایی مارکز مقایسه شد. در آثار بعدی خود چون عشق و سایهها و اوا لونا و در خاطرات تکاندهندهاش با عنوان پائولا، که در سوگ مرگ دخترش بر اثر بیماری پورفیری نوشت، به کاوش در خشونت سیاسی، تبعید، حافظه و تابآوری زنان ادامه داد. او که از دههی ۱۹۸۰ در کالیفرنیا زندگی میکند، یکی از پرخواندهترین نویسندگان اسپانیاییزبان جهان است و بنیادی فمینیستی به نام خود تأسیس کرده است.
