الکساندر پوشکین در سال ۱۷۹۹ در مسکو در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد. نسب خانواده‌اش از طریق پدربزرگ مادری‌اش، آبرام گانیبال، به آفریقا می‌رسید؛ خاستگاهی نامتعارف که هم مایه‌ی غرور و هم منشأ کشمکش‌های درونی او در جامعه‌ی روسیه بود. در آموزشگاه نخبگان تزارسکویه سلو تحصیل کرد و از همان جوانی نبوغ شاعرانه‌اش آشکار شد، اما اشعار آزادی‌خواهانه‌اش خشم تزار را برانگیخت و او را به تبعید در جنوب روسیه و سپس ملک خانوادگی‌اش کشاند. پوشکین با آثاری چون رمان منظوم یوگنی آنه‌گین و نمایشنامه‌ی بوریس گودونوف، بنیان ادبیات مدرن روسیه را پی افکند و با آمیختن عناصر فولکلور روسی با رمانتیسیسم اروپایی، عملاً زبان ادبی نوین روسی را آفرید؛ آثاری که کهن‌الگوی آدم زیادی دوران رمانتیک را پروراند. زندگی پرآشوب شخصی‌اش با دفاع از آبروی همسرش، ناتالیا، در برابر اتهامات جنسی مربوط به ژرژ دانتس، به مبارزه‌ای تن به تن انجامید که بر اثر آن زخمی عمیق برداشت. او در سال ۱۸۳۷، در سی‌وهفت سالگی درگذشت. تأثیر پوشکین بر نویسندگانی چون داستایفسکی و تولستوی چنان عمیق بود که امروز به‌عنوان پدر ادبیات مدرن روسیه شناخته می‌شود، شاعری که در کوتاهی عمرش، بنیانی جاودانه برای فرهنگ ادبی سرزمینش نهاد.