فرانسیس اسکات فیتزجرالد در سال ۱۸۹۶ در سنتپل مینهسوتا در خانوادهای کاتولیک ایرلندیتبار و متوسطالحال به دنیا آمد که همواره در حاشیهی محافل مرفه و اشرافی آمریکایی زندگی میکرد و همین حس بیگانگی و شیفتگی توأمان به ثروت و طبقهی برتر، مضمون محوری آثار او شد. در دانشگاه پرینستون تحصیل کرد اما هرگز فارغالتحصیل نشد و پیش از اعزام به جنگ جهانی اول ارتش را ترک گفت. ازدواج پرشور و پرآشوبش با زلدا سایر، که مظهر زندگی پرزرقوبرق و بیقید عصر جاز شد، الهامبخش بسیاری از آثارش بود. با انتشار رمان این سوی بهشت به شهرتی آنی دست یافت، اما شاهکار جاودانهاش، گتسبی بزرگ در سال ۱۹۲۵، با روایت رؤیای آمریکایی، ثروت پوچ و اشتیاق ناکام، به یکی از برجستهترین رمانهای ادبیات آمریکا بدل شد. سالهایی را در پاریس در کنار همینگوی و دیگر نویسندگان نسل گمگشته گذراند، اما زندگیاش رفتهرفته با فروپاشی مالی، اعتیاد به الکل و بیماری روانی زلدا (اسکیزوفرنی) به تباهی کشیده شد. برای امرار معاش به فیلمنامهنویسی در هالیوود روی آورد و در رمان ناتمام آخرین کارگردان و شب لطیف، این افول تلخ را به تصویر کشید. سرانجام در سال ۱۹۴۰، در گمنامی نسبی و در حالی که بسیاری او را نویسندهای تمامشده میپنداشتند، بر اثر حملهی قلبی در هالیوود درگذشت. تنها پس از مرگ بود که بهعنوان راوی بیبدیل شکنندگی رؤیای آمریکایی بازشناخته و جاودانه شد.
