ویلیام فاکنر از برجستهترین نویسندگان مدرنیست آمریکایی، در نیوآلبانی میسیسیپی متولد شد و بیشتر عمر خود را در شهر آکسفوردِ میسیسیپی گذراند. او پس از ترک تحصیل در دبیرستان و آزمودن مشاغل گوناگون، با تشویق و راهنمایی شروود اندرسن نخستین رمانهایش را به چاپ رساند. فاکنر فضای اکثر داستانهایش را در اقلیم خیالی یوکناپاتافا با مرکزیت جفرسن جای داد که برگرفته از جغرافیا، مردم و تاریخ زادگاهش بود. شاهکارهای داستانی او نظیر خشم و هیاهو، گور به گور، حریم، روشنایی ماه اوت و ابشالوم، ابشالوم! با شیوههای ساختارشناسانه و نوآورانهای همچون تکنیک سیلان ذهن، تکگوییهای درونی، روایتهای چندصدایی و دستکاری زمان شناخته میشوند. اندیشه و دیدگاه فاکنر بر بررسی میراث تاریخی و اخلاقی جنوب آمریکا، زوال اشرافیت و خانوادههای کهن، تبعیض نژادی و گناه تاریخی بردهداری استوار است. او در رمانهایش فضیلتهای اصیل اخلاقی و انسانی را در برابر جزماندیشیهای مذهبی و قیدوبندهای اجتماعی قرار داده و بر تعارضهای درون قلب انسان، رنج، و پایداری شگفتانگیز بشری تأکید میورزد. فاکنر در سال ۱۹۵۰ موفق به دریافت جایزهی نوبل ادبیات شد.
