شرلی هاردی جکسون در ۱۴ دسامبر ۱۹۱۶ در سنفرانسیسکو، کالیفرنیا به دنیا آمد و در برلینگیم کالیفرنیا بزرگ شد. او فرزند لزلی جکسون و جرالدین باگبی بود و رابطهای متشنج با مادر سنتگرایش داشت که از عدم پایبندی شرلی به هنجارهای سنتی ناخشنود بود. جکسون در دوران نوجوانی به نوشتن روی آورد و در دبیرستان برلینگیم ویولن مینواخت. پس از جابهجایی خانواده به نیویورک، او وارد دانشگاه راچستر شد و سپس به دانشگاه سیراکیوز منتقل گردید و در سال ۱۹۴۰ مدرک کارشناسی خود را در رشتهی روزنامهنگاری دریافت کرد. او در زمان فعالیت در مجلهی ادبی دانشگاه سیراکیوز با همسر آیندهاش، استنلی ادگار هایمن که بعدتر منتقد ادبی سرشناسی شد، آشنا شد.
پس از فارغالتحصیلی، جکسون و هایمن در سال ۱۹۴۰ ازدواج کردند و در نهایت در سال ۱۹۴۵ در نورت بنینگتون، ایالت ورمونت، ساکن شدند؛ جایی که هایمن به عنوان مدرس در کالج بنینگتون مشغول به کار شد. این زوج صاحب چهار فرزند به نامهای لورنس، ژوآن، سارا و بری شدند که بعدها به عنوان شخصیتهای داستانی در خاطرهنگاریهای طنزآمیز مادرشان، کتاب زندگی بین وحشیها انعکاس یافتند. در دورهای که زنان به کار خارج از خانه تشویق نمیشدند، جکسون نانآور اصلی خانواده بود و علاوه بر مسئولیتهای سنگین خانهداری و بزرگ کردن فرزندان، به نوشتن میپرداخت. با این حال، زندگی مشترک او با پیچیدگیها، بیوفاییهای همسرش و کنترل مالی او بر درآمدهای جکسون همراه بود.
کارنامهی ادبی جکسون بیش از دو دهه به طول انجامید و شامل شش رمان، دو کتاب خاطرات و بیش از ۲۰۰ داستان کوتاه بود. او نخستین رمان خود به نام راهی از میان دیوار را در سال ۱۹۴۸ منتشر کرد. در ژوئن همان سال، انتشار داستان کوتاه و مشهور لاتاری در مجلهی نیویورکر موجی از جنجال و شهرت جهانی را برای او به همراه داشت. در سال ۱۹۵۹، جکسون شاهکار روانشناختی و گوتیک خود تسخیر عمارت هیل را منتشر کرد. آخرین رمان کامل او، همیشه در قلعه زیستهایم (۱۹۶۲)، به عنوان یکی از برجستهترین آثار گوتیک روانشناختی و شاهکار ادبی او شناخته میشود.
در سالهای پایانی زندگی، سلامت جکسون به دلیل مصرف زیاد سیگار، آسم مزمن، درد مفاصل، خستگی شدید و اختلالات قلبی به شدت تضعیف شد. علاوه بر این، او از آگورافوبیا (ترس از فضای باز) و اضطراب شدید رنج میبرد و تحت درمان بود. جکسون سرانجام در ۸ آگوست ۱۹۶۵ در سن چهلوهشت سالگی بر اثر انسداد عروق کرونر و ایست قلبی در خواب در منزلش در نورت بنینگتون درگذشت. پس از مرگش، مجموعههای متعددی از داستانهای منتشرنشده او گردآوری و به چاپ رسید. در سال ۲۰۰۷، جایزه شرلی جکسون برای قدردانی از میراث او در ادبیات تعلیق و وحشت پایهگذاری شد و آثار او الهامبخش نویسندگان بزرگی چون استیفن کینگ و نیل گایمن بوده است.