ژول ورن بزرگ‌ترین پایه‌گذار سبک داستان‌های علمی-تخیلی است که با آثار خود علم و فناوری را به عرصه‌ی ادبیات وارد کرد. او با فروش بیش از سی میلیون نسخه از کتاب‌هایش و ترجمه به حدود چهل زبان، یکی از پرخواننده‌ترین نویسندگان جهان به شمار می‌رود. دوران حرفه‌ای نویسندگی او با یک رویداد سرنوشت‌ساز در سال ۱۸۶۲ رقم خورد؛ زمانی که ناشری به نام هتزل رمان پنج هفته در بالن را با شرط اعمال تغییراتی جزئی پذیرفت، اما چاپ رمان پاریس در قرن بیستم را به دلیل فضای تلخ و سیاهش رد کرد. این اتفاق مسیر ادبی او را برای همیشه تغییر داد و به او آموخت که تاریکی را کنار بگذارد و با نگاهی خوش‌بینانه و امیدبخش به علم و آینده، پایان‌هایی خوش برای داستان‌هایش خلق کند. او با این باور عمیق که پیشرفت‌های علمی و صنعتی ذاتاً نیک هستند و موجب تعالی انسان و جامعه می‌شوند، مجموعه‌ی عظیم سفرهای شگفت‌انگیز را با همکاری هتزل از سال ۱۸۶۶ آغاز کرد که حاصل آن ده‌ها رمان ماندگار بود.
از تأثیرگذارترین و مشهورترین آثار او می‌توان به پنج هفته در بالن، بیست هزار فرسنگ زیر دریا، دور دنیا در هشتاد روز و سفر به مرکز زمین اشاره کرد. او در این آثار قهرمانانی کاوشگر و ماشین‌هایی خارق‌العاده خلق کرد تا انسان را به مکان‌های ناشناخته‌ی زمین، اعماق دریاها و حتی فضا ببرد. ماشین‌هایی مانند زیردریایی نوتیلوس اگرچه ریشه در تحقیقات مخترعان هم‌عصر او داشتند، اما با قدرت تخیل و بزرگ‌نمایی او به ابزارهایی شگفت‌انگیز و بی‌بدیل تبدیل شدند.
او اگرچه تحصیلات تخصصی یا تجربه‌ی عملی در علوم پایه نداشت، اما شیفتگی دوران کودکی‌اش به ماشین‌ها و پیگیری مستمر دستاوردهای صنعتی، به او قدرتی بخشید تا فراتر از زمانه‌ی خود حرکت کند. پیش‌بینی‌های شگفت‌انگیز او درباره‌ی هلی‌کوپتر، سفر به ماه، زیردریایی‌های مدرن، تلویزیون و ارتباطات از راه دور، دهه‌ها بعد رنگ واقعیت به خود گرفت. در واقع، او بیش از آنکه یک دانشمندِ درگیر در آزمایشگاه باشد، نویسنده‌ای خیال‌پرداز و نابغه‌ای پیشگو بود. او علم را نه به عنوان مجموعه‌ای از فرمول‌ها، بلکه به عنوان ابزاری برای خلق بهشتی مصنوعی به کار گرفت تا به نسل‌های خسته از تلاطم‌های اجتماعی آن دوران، راهی برای پرواز در دنیای شگفتی‌ها و پیشرفت‌ها هدیه کند.
