هنری جیمز از بزرگ‌ترین نویسندگان آمریکاست که به حق استادش خوانده‌اند. پدرش سر هنری جیمز فیلسوفی اخلاقی و مذهبی بود و برادرش ویلیام جیمز روان‌شناس و از فلاسفه‌ی برجسته‌ی پراگماتیسم. زندگی اولیه‌ی جیمز در آمریکا گذشت. در ۱۸۷۵ در پاریس سکونت گزید و در آنجا با تورگنیف، فلوبر و زولا آشنا شد و آمریکایی را نوشت. جیمز با نوشتن آمریکایی یک آمریکایی آرمانی می‌آفریند، تیپی که وطنش قابل شناسایی بود ولی در اروپا موضوعی ناشناخته برای کنجکاوی. آمریکایی، به یک مفهوم، برای اروپایی‌ها شخصیتی اساطیری بود از سرزمینی ناشناخته. در ۱۸۷۶ به لندن رفت و سال بعد رمان مشهور دیزی میلر را به تحریر درآورد. آثار دیگرش میدان واشنگتن، تصویر یک بانو، پیچش آچار، بال‌های قمری، سفیران، جام زرین و اروپایی‌هاست. در ۱۹۱۵، چند ماه قبل از مرگش، تبعه‌ی انگلیس شد و در ژانویه‌ی ۱۹۱۶ از سوی جرج پنجم به دریافت نشان لیاقت مفتخر گردید. اشتهار جیمز وام‌دار تجزیه و تحلیل‌های روانی واقع‌گرایانه، نثر پیچیده و پالوده، بی‌طرفی در توصیف شخصیت‌ها و مطالعه در ژرفای ذهن قهرمانانش برای بیان کشمکش‌های درونی آن‌ها به هنگام رویارویی با دشواری‌های زندگی است. درونمایه‌ی بیشتر آثارش تقابل بین فرهنگ‌ها، ارزش‌های حاکم و شیوه زندگی اروپایی‌ها و امریکایی‌هاست که یکی سنت‌گرا، سرسخت، ظاهربین و جاافتاده است و دیگری نوکیسه، ساده و نوگراست که در نهایت با واقعیت کنار می‌آید.