نل هارپر لی در بیستوهشتم آپریل ۱۹۲۶ در مونروویل، آلاباما چشم به جهان گشود. پدر او که پیشتر سردبیر روزنامه، تاجر و حقوقدان بود، زمانی وکالت دو مرد سیاهپوست متهم به قتل یک سفیدپوست را بر عهده داشت؛ رویدادی تلخ که در کنار مشاهدات لی از خانواده و همسایگانش، دستمایهی خلق جهان داستانی او شد. او از دوران دبیرستان شیفتهی ادبیات انگلیسی شد و با وجود تحصیل در رشتهی حقوق در دانشگاه آلاباما، یک ترم پیش از فارغالتحصیلی دانشگاه را رها کرد تا در نیویورک به رویای نویسندگیاش جامه عمل بپوشاند.
در نیویورک، با حمایت مالی دوستانش توانست شغلی نداشته باشد و تمام وقت خود را صرف نوشتن کند. نتیجه این تلاش، دستنویسی خام بود که با هدایت و همراهی صبورانهی ویراستارش، طی چند سال به رمانی منسجم و قدرتمند تبدیل شد و در سال ۱۹۶۰ با نام کشتن مرغ مینا انتشار یافت. این رمان از دریچهی نگاه دو کودک، به نقد صریح نگرشهای نژادپرستانه و رفتار غیرمنطقی بزرگسالان در قبال طبقه و نژاد در جنوب آمریکای دههی ۱۹۳۰ میپردازد. این اثر بلافاصله به موفقیتی عظیم دست یافت، برندهی جایزهی پولیتزر شد و به یکی از آثار کلاسیک ادبیات مدرن آمریکا بدل گشت.
با وجود این موفقیت چشمگیر، لی به شدت از کانون توجه و هیاهوی رسانهای دوری میگزید. او ارزشهای انسانی و اخلاقی را اصولی انکارناپذیر میدانست؛ به طوری که در برابر تلاشها برای ممنوعیت کتابش در برخی مدارس، اثر خود را تبلور کدهای شرافت و اخلاق خواند و مخالفانش را به کجفهمی متهم کرد. او ترجیح میداد در سکوت و انزوا زندگی کند و از تن دادن به فشارهای مخرب شهرت امتناع میورزید.
لی برای بیش از پنج دهه اثر جدیدی منتشر نکرد، تا آنکه در سال ۲۰۱۵، نسخهی پیشنویس اولیهی داستانش با عنوان برو دیدهبانی بگمار به عنوان اثری مستقل روانهی بازار شد. این کتاب که ماجراهای بیست سال بعد از اثر اول را روایت میکند، چالشهای درونی و سیاسی زنی جوان را در درک نگرشهای جامعه و خانوادهاش به تصویر میکشد.
هارپر لی در طول حیات خود افتخارات بیشماری از جمله نشان ریاستجمهوری آزادی را به پاس خدماتش به ادبیات دریافت کرد. او که همواره مدافع سرسخت حریم خصوصی و استقلال فردی بود، سرانجام در نوزدهم فوریهی ۲۰۱۶ در زادگاهش در آرامش درگذشت.
