بوریس پاسترناک در ۱۸۹۰ در مسکو، در خانواده‌ای هنرمند و یهودی به دنیا آمد. پدرش نقاشی سرشناس و مادرش پیانیست بود و خانه‌شان محل رفت‌وآمد بزرگانی چون تولستوی و ریلکه. پیش از سرودن شعر، ابتدا به موسیقی و سپس به فلسفه علاقه‌مند شد. به‌عنوان شاعری شناخته می‌شود که با تصویرسازی پیچیده و حسی‌اش که طبیعت و احساس انسانی را درهم‌می‌آمیخت. او در دوران پاکسازی‌های استالین، از سوی رهبر شوروی بخشیده شد آن‌هم وقتی که بسیاری از دوستان و هم‌قطاران روشنفکرش اعدام یا نابود شدند. احساس گناهِ بازمانده‌بودن در آثار متأخرش بازتاب داد. شاهکارش، دکتر ژیواگو، حماسه‌ای است که سرگذشت پزشک - شاعری به نام یوری ژیواگو را در دل انقلاب و جنگ داخلی روسیه دنبال می‌کند، در حالی که زندگی‌اش در طوفان حوادث تاریخی زیرورو می‌شود. به‌دلیل ضدانقلابی بودن، جاپش ممنوع شد و وقتی در ۱۹۵۷ در ایتالیا منتشر شد به پدیده‌ای جهانی بدل گشت. پاسترناک در ۱۹۵۸ جایزه‌ی نوبل ادبیات را دریافت کرد، اما تحت فشار مقامات و تهدید به اخراج از شوروی، جایزه را رد کرد. پاسترناک در ۱۹۶۰ درگذشت.