آندری بیه‌لی نام مستعار بوریس بوگایف است که در خانه‌ای پرتنش میان پدری خردگرا و مادری هنرمند بالید. محیط دوگانه‌ی خانه‌اش، دوگانگی فلسفی و روان‌شناختی‌ای را بعدها در آثارش شکل داد. او از چهره‌های برجسته‌ی جنبش سمبولیسم روسیه بود و عمیقاً تحت تأثیر فلسفه‌ای عرفانی بود که در سوئیس و آلمان آموخت. شاهکارش رمان پترزبورگ، با نثری موزون است که تصویری آخرالزمانی از روسیه‌ی پیشاانقلابی ترسیم می‌کند و با به کارگیری عناصر تکرارشونده و الگوهای الهام‌گرفته از قطعات موسیقی واگنر و نوآوری مدرنیستی یکی از مهم‌ترین رمان‌های مدرنیستی روسیه به شمار می‌رود. روابط شخصی پیچیده و پرتنش او، از جمله رقابت و دوستی با شاعر الکساندر بلوک بر سر عشقی مشترک بخشی از زندگی پرآشوبش بود. نوشته‌های نظری‌اش درباره‌ی سمبولیسم و وزن‌شناسی شعر تأثیرگذار بود. بیه‌لی که زاده‌ی ۱۸۸۰ در مسکو و فرزند ریاضی‌دانی برجسته بود، در سال ۱۹۳۴ در مسکو درگذشت، در حالی که آثارش به دلیل گرایش عرفانی و تجربه‌های خلاقانه‌اش، در بیشتر دوران حیاتش سرکوب و به حاشیه رانده شد؛ سال‌ها پیش از آنکه به‌عنوان یکی از چهره‌های اصلی مدرنیسم روسی از او اعاده‌ی حیثیت شود.
