استیون کینگ، داستاننویس نامدار و پرکار آمریکایی، در سال ۱۹۴۷ در شهر پورتلند ایالت مین دیده به جهان گشود. در دو سالگی با ترک ناگهانی خانه توسط پدر، مسئولیت بزرگ کردن او و برادرش بر دوش مادر افتاد و دوران کودکیاش با جابهجاییهای مداوم میان ایالتها و تنگدستی سپری شد. او از همان سالها با خواندن کتاب، انتشار خبرنامهی خانگی و تجربهی ترسهای خردسالی، شیفتهی قصهها شد. در دوران تحصیل در رشتهی ادبیات انگلیسی در دانشگاه مین با همسرش تابیتا آشنا شد و پس از دانشآموختگی، همزمان با تدریس در دبیرستان و کارگری در رختشویخانه و پمپبنزین، در شرایط سخت مالی به نوشتن ادامه داد.
نقطهی عطف زندگی او در سال ۱۹۷۳ با انتشار رمان کری رقم خورد؛ اثری که همسرش دستنویس اولیهی آن را از سطل آشغال بیرون کشیده بود و فروش موفقش امکان نویسندگی تماموقت را برایش فراهم ساخت. او در دهههای هفتاد و هشتاد میلادی با وجود درگیری شدید با اعتیاد به الکل و مواد مخدر، آثار برجستهای چون درخشش، میزری و کوجو را به نگارش درآورد. او در سال ۱۹۹۹ از تصادفی سهمگین در جادههای مین جان سالم به در برد و پس از بازتوانی سخت و غلبه بر درد، رمان دربارهی نوشتن را به پایان رساند.
در آثار و منش ادبی او، ترس نه ابزاری ساده برای وحشتآفرینی، بلکه وسیلهای برای کاوش در آزارهای عاطفی، دغدغههای روانی، مبارزه میان خیر و شر و بازتاب رنجهای واقعی طبقهی کارگر به شمار میرود. او با نفی دستهبندیهای نخبگانی و مرزبندی میان هنر فاخر و عامهپسند، غایت واقعی نویسندگی را نه کسب ثروت و شهرت، بلکه ایجاد امید، سرگرمی، همبستگی انسانی و غنا بخشیدن به زندگی خوانندگان میداند. او با خلق آثاری نظیر ایستادگی و مجموعه برج تاریک، ژانر وحشت را ارتقا داد و به یکی از محبوبترین نویسندگان جهان بدل گشت.
