محمود حدادی، مترجم ادبیات آلمانیزبان، در سال ۱۳۲۶، در خانوادهای کارگری چشم به جهان گشود. او چهار سال نخست دبستان را در روستا گذراند و سپس برای ادامهی تحصیل راهی شهر شد؛ مهاجرتی که برای کودک روستایی با حس عمیق غربت در جمع همکلاسیهای شهری همراه بود. در فضای آموزشی بسته و سنتی آن دوران شهرستانی که تنبیه بدنی رواج داشت و خبری از استعدادیابی نبود، حدادی دوران متوسطه را در رشتهی ادبی به پایان رساند و همزمان با اشعار کلاسیک فارسی، با شعر نو و شاعران نوپرداز نیز آشنا شد.
زندگی او از همان نوجوانی با کار و تلاش گره خورد. در فرصتهای تابستانی از روزنامهفروشی تا کارگری را تجربه کرد و در هفدهسالگی، در حالی که تازه متوجه نزدیکبینی شدید چشمهایش شده بود، از فردای امتحانات نهایی تأمین مخارج زندگی خود را بر عهده گرفت. او پس از دوران کارگری در تهران و گذراندن خدمت سربازی، در دههی چهل خورشیدی و در اوج «معجزهی اقتصادی آلمان»، به امید اینکه بتواند همزمان با کار، هزینهی تحصیل خود را بپردازد، راهی آلمان شد. در آنجا پس از یک سال کارگری برای کسب حق تحصیل، با پیشدانشی اندک به رشتهی ادبیات پناه برد و سرانجام از سیسالگی به مطالعه و تحصیل پیوسته و نظاممند دست یافت.
ورود حدادی به دنیای ترجمه نیز مانند زندگیاش، سرشار از سختکوشی و صبوری بود؛ او کار ترجمه را نوعی «کارگری» میداند و معتقد است که در گذر زمان، پس از بالا و پایین کردن چند کتاب و چهار بار بازنویسی رمانها برای رهایی از چنبرهی نحو زبان آلمانی و رسیدن به نحو زبان مادری، توانسته به نثر مستقل خود دست یابد. نثری که به تعبیر منتقدان، «آلمانیوار است نه آلمانیزده» و ضمن حفظ سلامت و فخامت زبان فارسی، شاعرانگی و ساختارهای هنری متن مبدأ را به زیبایی بازآفرینی میکند.
حدادی در انتخاب آثار برای ترجمه، به دنبال کتابهای پرفروش و ذائقهی بازار نبوده، بلکه با احساس رسالتی فرهنگی به سراغ شاهکارهای مهجور اما ارزشمند ادبیات آلمان رفته است. هرچند این رویکرد سبب شد تا بیست سال در دنیای نشر ایران به قول خودش آواره باشد و آثارش با بیمهری برخی ناشران روبهرو شود، اما وابسته نبودن معیشت او به درآمد ترجمه، این فرصت را به وی داد تا با وسواس و گاه طی سالها بازخوانی و ویرایش، مانند صرف هفت سال زمان برای رسیدن به هماهنگی موسیقایی جملات در ترجمهی پیشخدمت و شعبدهباز اثر توماس مان، ترجمههایی ماندگار خلق کند.
از مهمترین و درخشانترین آثار ترجمهشده توسط محمود حدادی میتوان به ترجمهی کامل دیوان غربی-شرقی اثر یوهان ولفگانگ فون گوته، رمان مشهور میشائیل کلهاس اثر هاینریش فون کلایست، سهگانهی رمانهای هاینریش مان، آثاری از توماس مان، فریدریش دورنمات و توماس برنهارد اشاره کرد.