دعوت به مراسم گردنزنی، روایت ابنذالی سازمان یافته است که هدف غاییش سلب هویت ار انسان کنونی است. سین سیناتوسس (نامی که هر شخصیت ممکنی را به ذهن میآورد) همچون انسانی صاحب هویت، زندانی چنین نظامی است. نظامی سراپا صحنه سازی شده، رنگ آمیزی شده و باسمهای که کوچکترین «هستی» مستقلی را برنمیتابد و همه را یکسان ، یکدست و بی رمز و راز می خواهد. همه باید «شفاف» باشند.سین سیناتوسس روحی دارد پر رمز و راز، شعلهای درونی دارد که «قانون» جهان توتالیتر آن را بر نمیتابد و از همین رو به جرم «کدر» بودن او را به زندان میافکنند.سین سیناتوسس، در عین حال، زندانی توهمات خود نیز هست. چرا که آزادی را، تحقق رویاهایش را در همین جهان ساختگی باسمهای میجوید. در نمییابد که مراسم اعدام، آیین بنیادی جهانی است که او را به مرگ محکوم کرده است، و این مرگ مرگی ذهنی است. مرگی است که هر لحظه در عرصه روح و ذهن جریان دارد، هر دم و هر روز اجرا میشود و از همین روست که تاریخ مشخصی ندارد. اما سین سیناتوس بیهوده در پی آن است که تاریخ مشخص برای آن تعیین شود و همین نشانگر این است که ذهن سین سیناتوس هنوز به مرحله رشد کافی نرسیده است.
