تنها رومانی که آرزو داشتم نویسندهاش باشم رمان «خانه خویرویان خفته» است. اگرچه من نمیتوانم این موضوع را تفسیر کنم. حتی در تنها سفری که به ژاپن داشتم نتوانستم آن را تفهیم کنم. ولی برای خودم امری واضح و روشن است. گابریل گارسیا مارکز«خانه خوبرویان خفته» به راستی شاهکاری یگانه است. و این یگانگی، علاوه بر محتوای غیرمعمول و خاص، به خاطر کمال آن در ارائه فرمی ویژه است. اثری که نکتههایی شگرف را در هزارتوهای درونش نهفته دارد. کاواباتا با فراتر رفتن از احساس و شهوات، سعی در آشکار ساختن جوهره و خصلت شقاوت و بیرحمی درون آدمی دارد. یوکییو میشیما
