خاطرات یک آدمکش
نویسنده: کیم یونگها
مترجم: خاطره کردکریمی
ناشر: انتشارات چشمه
«خاطرات یک آدمکش» رمانی است سرد، پرتنش و روانشناختی از کیم یونگها، نویسنده مطرح کرهای که در آثارش جهان مدرن را با تاریکیهای ذهن انسانی پیوند میدهد.
در این رمان، خواننده وارد ذهن قاتلی حرفهای میشود که سالها در سکوت و بیهیجانی کار کرده، اما اکنون—در پی سالخوردگی و زوال حافظه—با گذشته، گناهان و فراموشی روبهرو شده است.
ترجمه روان و دقیق خاطره کردکریمی فضای سرد، پیچیده و گاه تلخ داستان را شفاف و قابل لمس کرده و تجربهای سینمایی به وجود آورده است.
دربارهی کتاب
کیم یونگها با جسارت خواننده را درون ذهن فردی قرار میدهد که میان خشونت و انسانیت، میان غریزه و زوال، و میان گذشته و حال سرگردان است.
در این رمان میخوانیم:
- ذهن یک قاتل چگونه کار میکند؟
- آیا میتوان گذشته را با فراموشی دفن کرد؟
- خشونت چه زمانی از یک کار به یک هویت تبدیل میشود؟
- وقتی حافظه از بین میرود، مسئولیت اخلاقی چه معنایی دارد؟
این داستان، در لایههای زیرین خود، نه فقط درباره قتل، بلکه دربارهی ترس انسان از زوال حافظه، تنهایی، پیری و روبهروشدن با حقیقت زندگی است.
ساختار کتاب
داستان در قالب یادداشتها و روایتهای ذهنی شخصیت اصلی شکل میگیرد:
- یادآوریهای پراکنده از دوران قتلها
- تلاش برای کنارآمدن با آلزایمر
- مواجهه با گذشته که هر لحظه بازمیگردد
- تنش میان خشونت، پشیمانی و سردرگمی
- گرهخوردن زمان حال و گذشته در ذهنی فروریخته
این ساختار روانشناختی و تکهتکه، رمان را به تجربهای غوطهورکننده و متفاوت تبدیل میکند.
ویژگیهای برجسته کتاب
- روایت از زاویه دید قاتلی سالخورده و فراموشکار
- ترکیب عناصر جنایی، روانشناختی و فلسفی
- فضاسازی سرد، تیره و بسیار سینمایی
- ریتم سریع، پرتعلیق و جذاب
- شخصیتپردازی قوی و مراقبانه
مضمون کلی اثر
هسته اصلی رمان بر این پرسش قرار دارد:
اگر حافظهات تو را ترک کند، آیا هنوز همان آدمی؟
کیم یونگها نشان میدهد که هویت، اخلاق و حتی رنج، در تاریکیهای ذهنی شکل میگیرند که گاه از خود انسان نیز پنهان میمانند.
چرا باید این کتاب را بخوانیم؟
زیرا «خاطرات یک آدمکش» یکی از متفاوتترین رمانهای جنایی آسیای شرقی است؛
روایتی که نه بر معما، بلکه بر ذهنیت، زوال و خشونت درونی تمرکز دارد.
برای علاقهمندان به رمانهای تاریک، روانشناختی، جنایی و شخصیتمحور، این کتاب تجربهای بینظیر و تکاندهنده است.
