جین آستین کودکیاش را بیش از هر مکان دیگری در کتابخانهی پدرش گذراند و نه در مدرسه بلکه در خانه آموزش دید و از جوانی، آثار طنزآمیزی برای سرگرمی خانواده مینوشت. او که هرگز ازدواج نکرد، وابستگی مالیاش به بستگان مرد پس از مرگ پدر، آگاهی تیزبینانهای از آسیبپذیری اقتصادی زنان در او پدید آورد که محور اصلی داستانهایش شد. آثارش را در زمان حیاتش بینام و به قلم بانویی امضا و منتشر کرد. رمانهای عقل و احساس، غرور و تعصب، منسفیلد پارک، اِما و ترغیب که پس از مرگش منتشر شد، ملودرامهای اجتماعی دقیق و کنایهآمیزند که در ازدواج، طبقه و رشد اخلاقی زنان جوان میپردازند و به شوخطبعی، نوآوری در روایت شهرت دارند. در زمان حیاتش شهرتی نسبی داشت و تنها نزدیکترین بستگانش تا اندکی پیش از مرگش میدانستند او نویسندهی این آثار است. آستین در سال ۱۸۱۷، در چهلویک سالگی، احتمالاً بر اثر بیماری آدیسون درگذشت. به شهرتش پس از مرگ در طول دو سده افزوده شد و امروز یکی از بزرگترین رماننویسان زبان انگلیسی شناخته میشود.
