چارلز دیکنز در پورتسموث انگلستان به دنیا آمد. زندانی‌شدن پدر بدهکارش در دوازده سالگی، او را به کار در کارخانه‌ی واکس کفش واداشت که تجربه‌ای آسیب‌زا برایش بود. فقر و تحقیر که به‌ندرت درباره‌اش سخن می‌گفت، بعدها دلمشغولی همیشگی‌اش شد؛ بی‌عدالتی اجتماعی، فقر و کار کودکان تم‌های اصلی داستان‌هایش شد. او که کار نوشتن را با روزنامه‌نگاری آغاز کرد، رمان‌هایش به شکل پاورقی منتشر شد و شهرتش را به همراه داشت. یادداشت‌های پیکویک، الیور تویست، دیوید کاپرفیلد، آرزوهای بزرگ و داستان دو شهر مشهورترین آثارش است. او خالق شخصیت‌هایی زنده است و منتقد نهادهای عصر ویکتوریا، از نوانخانه‌ها گرفته تا دادگاه‌ها و کارخانه‌ها. رمان‌هایش آمیزه‌ای از احساسات‌گرایی، طنز و خلق موقعیت‌های کمیک عجیب‌وغریب هستند. تورهای پرطرفدار خوانش عمومی آثارش، جسم او را فرسود و به افول سلامتی‌اش دامن زد. زندگی شخصی‌اش پیچیده بود. پس از بیست‌ودو سال ازدواج و ده فرزند، از همسرش کاترین جدا شد و رابطه‌ای پنهانی با بازیگری جوان به نام النن ترنان داشت که از چشم عموم پنهان ماند. دیکنز در سال ۱۸۷۰، در حین نگارش رمان ناتمام راز ادوین دروود درگذشت. او امروز نمونه‌ی اعلای رمان‌نویس عصر ویکتوریا است.