جان اشتاین‌بک پیوندی ژرف با چشم‌انداز کشاورزی کالیفرنیا، زادگاهش، و کارگران مهاجر به آن خطه داشت. واقع‌گرایی داستان‌هایش درواقع ریشه در زادگاهش دارد. در دوران رکود بزرگ، در کنار کارگران مهاجر کار کرد که این تجربه بعدها در همدلی عمیقش با آنان در آثارش مشاهده شد. آثار برجسته‌اش، موش‌ها و آدم‌ها و خوشه‌های خشم که برنده‌ی جایزه‌ی پولیتزر شد و روایت خانواده‌ی مهاجری است که از خشکسالی فرار کرده و به کالیفرنیا پناه می‌برند و البته رمان شرق بهشت که تمثیلی است از داستان قابیل و هابیل در قالب داستانی درباره‌ی دو خانواده. در جنگ جهانی دوم خبرنگار جنگی بود. در ۱۹۶۲ جایزه‌ی نوبل ادبیات را به علت نگاه رئالیستی‌اش دریافت کرد. اشتاین‌بک متولد ۱۹۰۲ بود و در سال ۱۹۶۸ در نیویورک درگذشت.