اونوره دو بالزاک در سال ۱۷۹۹ در تور فرانسه، برخلاف لقب اشرافی دو که به نامش افزود، در خانوادهای از کارمندان جزء به دنیا آمد؛ نشانهای از آرزوی رسیدن به منزلت والا، همانی که مضمون محوری آثارش شد: جاهطلبی، صعود در طبقات اجتماعی و اقتصادی در جامعه. حقوق خواند اما آن را رها کرد و سالها با نگارش آثار بینام و شکست در کسبوکارهای گوناگون، بدهیای سنگین بر دوش خود گذاشت که تا پایان عمر او را به نوشتن انبوه و سرسامآور، با اتکای افسانهای به مصرف قهوهی فراوان، واداشت. او مجموعهی عظیم و بههمپیوستهی کمدی انسانی را آفرید، نزدیک به صد اثر که تصویری فراگیر از جامعهی فرانسه در دوران بازگشت سلطنت و سلطنت ژوئیه ترسیم میکند؛ با شخصیتهای تکرارشونده و جزئیاتی موشکافانه از طمع، جاهطلبی و فساد جامعهی پاریسی در آثاری چون بابا گوریو، توهمات ازدسترفته و اوژنی گرانده. او پدر رئالیسم ادبی شناخته میشود و بر نویسندگانی چون زولا، پروست، داستایفسکی و هنری جیمز تأثیری ژرف گذاشت. زندگی عاطفی پرتلاطمش سرانجام با ازدواج با کنتس لهستانی، اولینا هانسکا، اندکی پیش از مرگش، به سرانجام رسید. بالزاک در سال ۱۸۵۰ در پاریس، فرسوده از دههها کار بیوقفه و بدهی، درگذشت.
