امیلی برونته در سال ۱۸۱۸ در یورکشایر انگلستان به دنیا آمد. مادرش در کودکی او درگذشت و امیلی به همراه خواهرانش شارلوت و آن و برادرش برنول، در انزوای خانه‌ای چون صومعه، بر فراز کوهستان‌های بی‌درخت پرورش یافت، جایی که کودکان با خلق دنیای خیالی گوندال تخیل ادبی خود را پروراندند. او که گوشه‌گیر بود و تنهایی در دشت‌های وحشی را به معاشرت ترجیح می‌داد، تنها یک رمان در کارنامه‌اش دارد: بلندی‌های بادگیر که در سال ۱۸۴۷ زیر نام مستعار مردانه‌ی الیس بل منتشر شد؛ روایتی تیره و خشونت‌بار از عشق وسواس‌گونه‌ی هیثکلیف و کاترین که با به تصویرکشیدن بی‌پرده‌ی انتقام و بی‌رحمی، قراردادهای عصر ویکتوریا را به چالش کشید. این رمان با ساختار روایی نامتعارف و چندلایه‌اش، در آغاز منتقدان را با خشونتش شوکه کرد و کمتر مورد قدردانی قرار گرفت. امیلی همچنین شعرهایی سرود که به علت غلظت احساسی‌شان ستایش شده‌اند. او که به بیماری سل مبتلا شد از هرگونه درمان پزشکی سر باز زد، در سال ۱۸۴۸ و در سی‌سالگی، اندکی پس از مرگ برادرش برنول، درگذشت. تنها پس از مرگش بود که بلندی‌های بادگیر به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین رمان‌های ادبیات انگلیسی بازشناخته شد.