پروانه‌‌های سیاه

پروانه‌های سیاه

کتاب پروانه‌های سیاه (Black Butterflies) اثری است رمان‌گونه از پریسیلا موریس که وضعیت محاصرهٔ سارایوو در جنگ بوسنی را از منظر زنی به نام زورا کوکوویچ روایت می‌کند. زمان آغاز کتاب، بلافاصله پس از برخی درگیری‌ها در منطقه است و زورا که معلم و هنرمند است، در اوج بی‌اعتمادی و انفجار خصومت‌ها، مجبور به تصمیماتی دشوار می‌شود.

نویسنده، که دارای ریشه‌هایی یوگسلاوی و تحصیلات در انگلستان است، بخشی از تابستان‌های کودکی خود را در سارایوو گذرانده و درک عمیقی از آن فضا دارد. او در این اثر، خشونت دوران جنگ را نه فقط در بمباران و مرگ، بلکه در گسست روابط انسانی، ترس مداوم و تزلزل معنایی به تصویر می‌کشد.

در ترجمه فارسی، مزدک بلوری تلاش کرده است زبان رمان را در عین حفظ لطافت و تراوشات روانی شخصیت‌ها، به فارسی منتقل کند.

ویژگی‌های برجسته کتاب

روایت انسانی محاصرۀ جنگ: زندگی در شرایط حاد به‌گونه‌ای شخصی و نزدیک دیده می‌شود

نمادپردازی قدرتمند: خاکستر، پروانه‌ها، پنجره‌ها، یادها — همه نمادهایی‌اند که با داستان گره خورده‌اند

تمرکز بر هویت و انتخاب فردی در شرایط زیستی بسیار دشوار

زبان مؤثر و تأمل‌انگیز که در ترجمه فارسی تلاش شده است ترجمان حس و فضای اصلی باشد

بُعد تاریخی و اجتماعی جنگ بوسنی و بازتاب آن بر زندگی عادی مردم

ساختار فصلی و بخش‌های اصلی کتاب

کتاب در قالب بخش‌های پیوسته و روایت خطی پیش می‌رود؛ هر بخش به زمان یا موقعیتی خاص می‌پردازد:

1. آغاز بحران و مواجههٔ اولیه
2. زندگی روزمره در شرایط محاصره
3. فقدان، رها کردن و بازماندگان
4. صحنه‌های آشکار خشونت و نابودی
5. امیدِ بازسازی و زندگی جدید

دیگر آثار نویسنده و مترجم

تابستان — نشر افق

سابرینا و کورینا — نشر بیدگل

عمه میم — نشر نی

چرخش فرهنگی در مطالعات ترجمه — نشر قطره