به سوی پسامدرن (پساساختارگرایی در مطالعات ادبی)

پساساختارگرایی، جنبشی که پهنه علوم انسانی را در دهه‌های پایانی سده بیستم درنوردیده و رشته‌های گوناگونی از فلسفه تا نقادی ادبی و زیباشناسی را تحت تاثیر قرار داده، پیوندی ناگسستنی با اندیشه و ادبیات پسامدرن دارد. آن‌چه امروزه نظریه ادبی معاصر و یا نقادی پسامدرن خوانده می‌شود، بی‌گمان برآمده از کوشش پساساختارگرایانی است که مهم‌ترین مفاهیم و راه‌گشاترین رویه‌ها را برای این نظریه و نقادی فراهم کرده‌اند. کتاب حاضر که ده جستار کلیدی از دریدا، کریستوا، فوکو، سیکسو، دولوز و گاتاری، بودریار، و لیوتار را شامل می‌شود خوانندگان را با دیدگاه‌های دوران‌ساز، خلاقانه، و گاه ناهمخوان برجسته‌ترین پسا-ساختارگرایان آشنا می‌کند.ادبیات پسامدرن، مکمل این مجموعه، آثار نویسندگان و ناقدان پسامدرن را در قالب «گزارش، نگرش، نقادی» مورد بررسی قرار می‌دهد.