کودکی و نوجوانی

جاذبه و زیبایی عمیقی در کتاب «کودکی» تولستوی وجود دارد. و در سراسر کتاب این لحن صادقانه و صمیمانه احساس می‌شود.نوجوان می‌خواهد کودکی خود را پشت سر بگذارد و از بزرگترها تقلید کند. و نکته‌هایی را که از معلمان خود شنیده، یا در کتاب‌ها خوانده، به زبان بیاورد و در میان آدم‌های بزرگ جایی برای خود باز کند. اما تولستوی نوجوانی خود را با مهر و محبت نمی‌نگرد. و با آن که کودکی را سرچشمه زندگی می داند به دوران «نوجوانی» با لذت و تفاهم نمی‌نگرد و این معما را حل نشده باقی می‌گذارد. مارسل امه