قیصر امین‌پور در این کتاب قایم شده

دو تا قاب عکس خریده‌ام که جان می‌دهد برای دو جمله قصار. چه کسی هم بهتر از قیصر که دارد برای خودش کتاب «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» فروغ را ورق می‌زند؟آستین‌ها را بالا می‌زنم و موی دماغش می‌شوم:- ملک‌الشعرا؟دو متر می‌پرد هوا؟- بله؟!ـ هیچی بابا! با ملک‌الشعرای بهار بودم!با بی‌خیالی، قسمتی از کتاب را بلندبلند، با صدای خوش‌اش زمزمه می‌کند:مرا تبار خونی گل‌ها به زیستن متعهد کرده استتبار خونی گل‌ها می‌دانید؟