کتاب در سایهی درختهای بادام (آینه در آینه) نوشتهٔ محسن اماموردی روایتی است که در مرز میان خاطرهنویسی، مستندسازی ادبی و بازآفرینی روایی حرکت میکند. نویسنده با نگاهی شخصی، انسانی و درعینحال بینامتنی، لحظههایی از زندگی، زیستجهان فرهنگی و تجربههای فردی و جمعی را در قالب روایتهایی کوتاه اما عمیق کنار هم مینشاند. این کتاب بیش از آنکه تنها مجموعهای از روایتها باشد، تلاشی برای ثبت تجربه زیسته است؛ تجربهای که در آن گذشته و حال، فرد و جامعه، رنج و تأمل، و واقعیت و خیال در گفتوگویی آرام اما پیوسته با یکدیگرند.
اماموردی با زبانی موجز، شفاف و تصویرپردازانه، موقعیتهای داستانی و زیسته را بهگونهای روایت میکند که خواننده میان مشاهده و احساس قرار میگیرد. او از جهان روزمره، نشانهها و خاطرات، و از لحظههایی کوچک و گاه فراموششده پلی میسازد برای اندیشیدن به زمان، هویت، زیستن و نگاه کردن. ساختار کتاب که بر پایه آینهوارگی و انعکاسهای معنایی بنا شده، به هر بخش امکان میدهد در بخش دیگر امتداد یابد؛ درست مانند نگاههایی که از پشت شیشه، از لابهلای شاخهها یا در سکوت یک بعدازظهر تابستانی عبور میکنند و در ذهن به روایتی تازه بدل میشوند.
این اثر برای خوانندگانی که به ادبیات تأملی، روایتهای کوتاه، ناداستان ادبی و تجربهنگاریهای بینارشتهای علاقه دارند، جذاب خواهد بود. کتاب با حالوهوایی شاعرانه اما بیپیرایه، به جهان درونی نویسنده نزدیک میشود و در عین حال امکان همذاتپنداری و همراهی را برای مخاطب فراهم میکند.
ویژگیهای برجسته کتاب
روایتهای کوتاه، تأملی و مبتنی بر تجربه زیسته
زبان تصویری، موجز و حسی
ساختار «آینه در آینه» که روایتها را بهصورت منعکس و مکمل یکدیگر پیش میبرد
مناسب برای علاقهمندان به ناداستان ادبی، خاطرهنگاری مدرن و روایتهای بینارشتهای
