شیمیاگران هوپا؛ بازی استراتژیک و کارتی برای ۲ تا ۵ نفر

دست در کیسه می‌کنید، پنج متاع در می‌آورید — شاید چیزی که می‌خواستید، شاید یک رتیل. این لحظه‌ی کوتاه یکی از هسته‌های اصلی بازی شیمیاگران است؛ جایی که ریسک، برنامه‌ریزی و یک مقدار شانس با هم تصمیم می‌گیرند که شیمیاگر چه روزی داشته باشد.

شیمیاگران چه نوع بازی‌ای است؟

شیمیاگران یک بازی استراتژیک، کارتی و رقابتی است که کاملاً ایرانی طراحی شده.

سبک بازی ترکیبی از سه مکانیزم است: مدیریت منابع (Resource Management)، ریسک‌پذیری هدفمند (Push Your Luck) و انتخاب از میان گزینه‌های موجود (Drafting). یعنی هم باید برنامه داشته باشید، هم بدانید کِی ریسک کنید، هم مراقب باشید رقبا از منابع شما سبقت نگیرند.

برای چه سنی مناسب است و چند نفر می‌توانند بازی کنند؟

شیمیاگران برای ۱۲ سال به بالا و ۲ تا ۵ نفر طراحی شده. زمان هر بازی کمتر از یک ساعت است. در حالت دو نفره، قوانین کمی تغییر می‌کند تا بازی همچنان چالشی بماند.

این بازی برای نوجوانان و بزرگسالانی مناسب است که با بازی‌های رومیزی آشنا هستند یا آماده‌اند یک بازی با لایه‌های بیشتر از بازی‌های ساده‌ی دورهمی را امتحان کنند. کودکان زیر ۱۲ سال احتمالاً با مکانیزم‌های بازی به درستی کنار نمی‌آیند.

داستان بازی چیست؟

شیمیاگری علمی است کهن که با آن می‌توان با ترکیب متاع‌های خاص، معجون‌ها و اکسیرهایی ساخت که کیمیاگران قدیم در پی آن‌ها بودند. هر بازیکن در نقش یک شیمیاگر است که باید از دو کیسه‌ی موجود (یک کیسه‌ی سفید و یک کیسه‌ی سیاه) متاع‌های لازم را بیرون بکشد و با کمک نسخه‌های خطی تاریک و روشن، معجون بپزد و از ترکیب معجون‌ها به اکسیر برسد.

بازی چطور پیش می‌رود؟

در ابتدا متاع‌ها و رتیل‌ها درون کیسه‌ی سفید ریخته می‌شوند. کارت‌های معجون (تاریک و روشن) و کارت‌های اکسیر روی میز چیده می‌شوند.

در هر نوبت، بازیکن یکی از دو کیسه را انتخاب می‌کند و بدون نگاه کردن پنج متاع بیرون می‌کشد. اگر رتیل (مهره‌ی مشکی) میان آن‌ها باشد، همه‌ی متاع‌های آن دست به کیسه برمی‌گردند.

اگر موفق شود، متاع‌های به‌دست‌آمده را می‌تواند صرف خرید کارت‌های معجون کند. معجون‌ها دو کاربرد دارند: می‌توان از خاصیت آن‌ها استفاده کرد (که در روند بازی مزیت می‌دهند) یا آن‌ها را برای ساخت اکسیر نگه داشت. اکسیرها بالاترین امتیاز را دارند اما ساختن آن‌ها به چند معجون مختلف نیاز دارد.

در پایان بازی، بازیکنی که بیشترین امتیاز از کارت‌های اکسیر، معجون و جوایز جمع کرده باشد برنده است.

چه تصمیم‌هایی در این بازی مهم هستند؟

سه سوال اصلی در هر نوبت ذهن بازیکن را درگیر می‌کند:

کدام کیسه؟ کیسه‌ی سفید و سیاه محتوای متفاوتی دارند. انتخاب درست کیسه به وضعیت بازی بستگی دارد.

چقدر ریسک کنم؟ هرچه بیشتر از کیسه بکشید، شانس برخورد با رتیل بالا می‌رود — اما متاع‌های بیشتر هم یعنی امکان خرید کارت‌های بهتر.

معجون را بسوزانم یا نگه دارم؟ استفاده از خاصیت معجون یعنی دیگر نمی‌توان آن را برای ساخت اکسیر به کار برد. این انتخاب است که مسیر بازی هر نفر را شکل می‌دهد.

شیمیاگران برای چه کسانی مناسب‌تر است؟

1. علاقه‌مندان به بازی‌های استراتژیک که می‌خواهند چیزی فراتر از شانس صرف داشته باشند
2. کسانی که بازی‌های کارتی با لایه‌های تصمیم‌گیری را دوست دارند
3. دورهمی‌های ۲ تا ۵ نفره که دنبال بازی با عمق متوسط هستند
4. کسانی که علاقه دارند بازی ایرانی بازی کنند — شیمیاگران کاملاً ایرانی است، از طراحی تا تصویرسازی

این بازی برای کسانی که دنبال یک بازی کاملاً شانسی یا خیلی سبک هستند مناسب نیست — مدیریت منابع و انتخاب بین گزینه‌ها نیاز به کمی تفکر دارد.

محتویات جعبه

1. ۳۶ کارت معجون (تاریک و روشن)
2. ۱۶ کارت اکسیر
3. ۷۰ مهره‌ی پلاستیکی (متاع) + ۷ مهره‌ی یدکی
4. ۱۵ صفحه‌ی ظرف
5. ۵ صفحه‌ی بازیکن
6. یک کیسه‌ی سفید و یک کیسه‌ی سیاه
7. دفترچه‌ی راهنما

یک نگاه کلی

شیمیاگران یکی از معدود بازی‌های ایرانی است که مکانیزم‌های چندلایه را در یک بسته‌ی فشرده کنار هم گذاشته. کسانی که آن را امتحان کرده‌اند، معمولاً از همان دور اول با سوال «دوباره بازی کنیم؟» بازی را تمام می‌کنند.