:  ۱۳۸۶۸
:  متفرقه
:  حرامیان
:  داستان های آمریکایی قرن 20
   ویلیام فاکنر
   تورج یاراحمدی
:   نیلوفر
:  رقعی
:  نرم
:  ۳۵۸
:  ۳۷۰,۰۰۰ ریال


درباره کتاب:


ویلیام فاکنر فقط داستان سرایی نمی کرد، بلکه زندگی را به تصویر می کشید و فلسفه ای را مطرح می کرد. او همچون بافت شناس زندگی به کشورش می نگریست، آن را جسمی زنده می انگاشت و برای آزمایش و تشخیص بیماری، از آن تکه برداری می کرد. او بدون تعصب، اما با همدردی به حیوانات و گیاهان، به مردان و زنان و کودکان، به سفیدپوستان و سیاه پوستان می نگریست. با موشکافی در شکل، سفتی و نرمی، طعم، صدا و بوی آنان، جسم و ذهن و درون اسرار آمیزشان، بیم و امید، عشق و نفرت و رنج و جنایت را مطالعه می کرد و همه را به گونه ای پیچیده و دشوار –لیکن شجاعانه و صادقانه- روی کاغذ می آورد و در آنها به فلسفۀ شکیبایی و تقدیر دست می یافت. او ما را ژرف اندیش تر از پیش بر جای گذاشت.

دیوار این محصول | کل دیوار
دیوار شهر کتاب، دیواری‌است برای گفت‌وگوی علاقمندان به کتاب و کتابخوانی و نوشتن درباره علاقه‌مندی های مشترک
برای نوشتن و فعالیت در دیوار شهر کتاب به سیستم وارد شوید
هروقت رودرروی اسبی درمی‌‌آمدیم و اسب- وحشتزده گردن می‌گرداند و رم می‌کرد و حتی گاهی روی دو پا بلند می‌شد- باز صدای مادربزرگ درمی‌آمد «لوسیوس، لوسیوس!» و پدربزرگ (اگر در درشکه یا گاری زن و بچه‌ای نبود و مردی افسار اسب به دستش بود) به بون پچ‌پچ می‌کرد: «توقف نکن. همین‌طور به راهت ادامه بده. اما کمی آهسته‌تر بران.» اما اگر افسار دست ... دیدن ادامه » یک خانم بود، به بون می‌گفت اتومبیل را متوقف کند و خودش پیاده می‌شد، با اسب رم‌کرده به نرمی اما با قاطعیت حرف می‌زد و لگام آن را به دست می‌گرفت و گاری را از کنار اتومبیل رد می‌کرد، کلاهش را به احترام خانم‌های داخل گاری از سر برمی‌داشت و بعد برمی‌گشت روی صندلی جلو می‌نشست و تازه به صرافت آن می‌افتاد که جواب مادربزرگ را بدهد: «باید کاری کنیم که این‌ها به اتومبیل عادت کنند. کی‌ می‌داند؟ یک‌وقت دیدی که تا ده یا پانزده سال دیگر پای یک اتومبیل دیگر هم به جفرسن باز شود.»
۱۹ آذر
سپهر حسینی این را خواند
مینا مکوندی این را دوست دارد
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید
بون یک همچین آدمی بود. اگر عکسش را روی دیوار نصب می ‌کردند انگار سنگ قبرش را علم کرده باشند، عین دیوارکوب یا اعلانیه‌های پلیس بود. هر پاسبان و گزمه اهل شمال می‌سی‌سی‌پی از توی معرکه بازار هم او را بیرون می‌کشید و جلبش می‌کرد، و برای این کار فقط لازم بود که تاریخ پای عکس را بخواند.
۱۲ آبان ۱۳۹۴
ایرج پوراردشیر و مهدی قاسمی این را خواندند
آرش کاویانی و مجید حاج حسینی این را دوست دارند
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید
زن ها موجوداتی بی نظیر هستند. آنها قادرند هر مصیبتی را تاب بیاورند، چونکه اینقدر عقل توی کله شان هست که بدانند تنها کاری که باید در قبال اندوه و دشواری های زندگی انجام داد اینست که دل به دریا بزنی و از میانه آن بگذری و از آن طرف سر به سلامت بیرون ببری. به نظرم دلیل اینکه زن ها قادرند این طور عمل کنند اینست که آنها نه تنها برای درد جسمانی ... دیدن ادامه » شأن و اعتباری قایل نیستند بلکه اصلاً آن را محل اعتنا هم به حساب نمی آورند، زن ها از اینکه از پا در بیایند اصلاً خجالت نمی کشند...!

برگرفته از کتاب "حرامیان" | ویلیام فاکنر | مترجم: تورج یاراحمدی
۱۹ مرداد ۱۳۹۴
مجید حاج حسینی و فاطمه حبیبی این را دوست دارند
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید