:  ۹۱۳۰
:  داستان ایران
:  پاریس پاریس
:  داستان های فارسی قرن 14
   سعید تشکری
:   نیستان
:  رقعی
:  ۱۳۸۹
:  ۱
:  ۱۴
:  ۲۱
:  نرم
:  ۳۵۲
:  ۸۰,۰۰۰ ریال



دیوار این محصول | کل دیوار
دیوار شهر کتاب، دیواری‌است برای گفت‌وگوی علاقمندان به کتاب و کتابخوانی و نوشتن درباره علاقه‌مندی های مشترک
برای نوشتن و فعالیت در دیوار شهر کتاب به سیستم وارد شوید
سخت است،خیلی سخت که بخواهی درباره‌ی رمانی که سه سال درگیرش بوده‌ای و با مشقت نوشته‌ای و تا امروز هیچ سخنی درباره آن گفته نشده، خودت حرف بزنی! اما باید گفت. در میان اخبار فرهنگی می‌خوانم که وضعیت فرهنگ آسیب دیده. من نیز نگرانم. وظیفه‌ام هم همین است که به عنوان نویسنده واکنش نشان بدهم. این واکنش را من با نگارش رمان «پاریس، پاریس» در سال ۸۴ بر خودم واجب دانستم و شروع به نگارش رمانی درباره اصیل‌ترین قیام مردمی به نام قیام گوهرشاد در مشهد را نوشتم.

تهیه اسناد و نگارش رمان انجام شد. تا شروع همکاری‌ام با انتشارات نیستان و شروع نوشتن رمان‌های مفتون و فیروزه، ولادت و چاپ بار باران آغاز شد. بار باران کتاب رمان سال رضوی شد. و نیستان ناشر برگزیده سال. رمان پاریس پاریس را خدمت آقای شجاعی گرامی دادم و ایشان با آن حس شریف فرهنگی دریافتند که حرف اصلی در غالب رمان زده شده و رمان درسال ۸۹ منتشرشد. اما دریغ که در خاموشی گذشت. رمان‌هایم به همت نیستان منتشر شد و گفتگوها و نظرات شریف همراهش شد. اما پاریس، پاریس مجرم بود! چون به فرهنگ و قیامی پرداخته بود که برای خیلی‌ها اصلا جدی نبود. رمانی که علیه تجدد دروغین پهلوی سخن گفته بود. جالب‌تر اینکه خیلی‌ها هر از گاهی به خاطر مطرح شدن رمان های دیگرم، به من پیشنهاد نگارش رمانی برای این واقعه خون بار دادند و من کتاب پاریس، پاریس را به آنها می‌سپردم. اما سکوت نشکست و کسی سخنی نگفت! تا جایی رسید که اسناد شفاهی و محتوایی و حتی فصل‌هایی از رمان ناشیانه بازنویسی شد و در چرخه‌های اداری به نمایش و داستان کوتاه به نام دیگران تبدیل شد، اکنون زمانه‌ای است که باید پرسید با این همه دغدغه‌ای که نسبت به این واقعه دارید چرا آن را نمی‌خوانید و در معرفی آن کوشش نمی‌کنید؟ نویسنده باحس دردمند خود تلاش می‌کند نقطه آرمان خواهی فرهنگ دینی را شناسایی کند و ناشر فرهنگی و فرهیخته با انتشارش، پشتیبانی متعهدانه را انجام می‌دهد. اما سکوت اهل رسانه برای چیست؟

می‌بینید ... دیدن ادامه » سخت است که من از چیزی سخن بگویم که گلایه هم نام ندارد. من از وظیفه متقایل مدیران فرهنگی سخن می‌گویم. از کسانی که موظفند در معرفی اثری که دغدغه هویتی و دینی ماست، پشتیبانی فرهنگی کنند. نه گلایه نمی‌کنم. خواهش میکنم رمان پاریس پاریس را بخوانید و این خواهشی ساده از سوی یک نویسنده است تا بدانید فرهنگ با پشتیباتی و معرفی امکان نجات دارد. واقعه گوهرشاد یک انقلاب مردمی و دینی علیه بی‌فرهنگی است!

http://www.alef.ir/book
۱۵ تير ۱۳۹۵
نسیم حاجی و فاطمه حبیبی این را خواندند
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید