:  ۳۲۴۴۶
:  نمایش
:  مرغ دریایی
:  نمایشنامه روسی- قرن 19
   آنتوان چخوف
   کامران فانی
:   قطره
:  رقعی
:  ۱۴
:  ۲۱
:  نرم
:  ۱۲۸
:  ۱۸۰,۰۰۰ ریال


درباره کتاب:

مرغ دریایی را می توان شخصی ترین اثر چخوف دانست. این نمایش نامه تنها اثر بلند چخوف است که صراحتاً به موضوع هنر اختصاص داده شده است و در آن نویسنده ارجمندترین افکارش را درباره ی راه دشوار هنر و ماهیت اصلی قریحه ی هنری و هم چنین درباره ی این که سعادت بشری در چیست، بیان می دارد.


دیوار این محصول | کل دیوار
دیوار شهر کتاب، دیواری‌است برای گفت‌وگوی علاقمندان به کتاب و کتابخوانی و نوشتن درباره علاقه‌مندی های مشترک
برای نوشتن و فعالیت در دیوار شهر کتاب به سیستم وارد شوید

نقد نمایشنامه مرغ دریایی اثر آنتون چخوف:
در نمایشنامه مرغ دریایی، آنتون چخوف صرفا داستانی درباره چند هنرمند و عشق نمی نویسد. چخوف با بهره مندی از ویژگی های متمایزی که در تک تک شخصیت هایش وجود دارد، انواع مختلف یک هنرمند، به ویژه یک هنرمند عاشق را به تصویر می کشد. هر چهار قهرمان اصلی داستان هنرمندان عاشقی هستند. آرکادینا، تریگورین، ترپلف و نینا نسبت به هنر و عشق های خود دارای ارتباط های مختلفی هستند. آرکادینا و نینا برای بازیگری ارزشی ویژه قائل هستند و آن را امری با ارزش تر از زندگی روزانه می دانند. آرکادینا برای خودش هم چنین ارزشی قائل است و معتقد است به واسطه هنر بازیگری خود شایسته غرور و تکبر است. نینا هم همیشه با دیده تحسین به بازیگری نگاه می کند. ولی برعکس آرکادینا، او معتقد است بازیگری نیازمند نجابت، از خود گذشتگی و بخشش است. ترپلف همیشه به دنبال کمال در نوشتن می گردد و با این هدف عملا دچار انفعال شده است. از سوی دیگر اما تریگورین مرتب در حال جمع کردن جزئیات زندگی اطراف خود و استفاده از آن ها در کارهایش است. بدون این که اجازه دهد کارش تاثیری بر روی زندگیش داشته باشد.

در ... دیدن ادامه » این نمایشنامه، چخوف هیچ گاه نظری درباره هنرمند و جایگاه هنرمند در زندگی و عشق بیان نمی کند. هیچ کدام از شخصیت ها خیر یا شر مطلق نیستند. چخوف طوری این شخصیت ها را خلق می کند که ما با آن ها همذات پنداری می کنیم و اعمال و صحبت هایشان را مورد بررسی قرار می دهیم. او برداشت های مختلفی از عشق و هنرمند ارائه می دهد. به این ترتیب به واسطه این مثال های مختلفی که مطرح می شود، مخاطب می تواند به برداشت مورد نظر خود برسد. نکته مهم این است که ممکن است بعضی از این نمونه ها شبیه زندگی این مخاطب ها باشد. هر چهار شخصیت به نوعی هنر را به این دلیل دنبال می کنند که باعث بهبود شخصیتی آن ها می شود. آن ها به واسطه کارشان مورد تحسین و احترام بقیه قرار می گیرند. ترپلف به ویژه همیشه منتظر بوده که به واسطه استعدادهایش و یا اصلا شخصیتی که دارد مورد تحسین قرار بگیرد. ضمیر شخصیتی او در سیطره مادرش و نینا قرار دارد. موفقیت هم در عشق و هم در نویسندگی برای او بسیار مهم است، اگرچه در هیچ کدام به دستاورد چندانی نرسیده است. تریگورین در نویسندگی تا حدی به رضایت رسیده است. اگرچه او هیچ گاه به رضایت کامل نمی رسد. به محض این که یک داستان را تمام می کند به سراغ بعدی می رود. در بحث روابط عاشقانه، تریگورین به دنبال نینا است. او به این باور رسیده است که اگر بتواند جای خالی عشق را که از دوران جوانی تا به حال در زندگیش وجود نداشته را پر کند، می تواند تا حدی حس رضایت و کمال در نویسندگی را نادیده بگیرد. به نوعی می توان گفت نیاز به دوست داشته شدن باعث شده که شخصیت های این نمایشنامه تا این حد به دنبال احساس رضایت به واسطه هنر باشند.

ادامه نقد در سایت نقد روز:
http://naqderooz.ir/pd

۱۸ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید