:  ۱۰۸۸۶۰
:  لاوهات (مجموعه یادداشت های عبدالجبار کاکایی)
:  خاطرات
   عبدالجبار کاکایی
:   نیستان
:  جیبی
:  ۱۳۹۵
:  ۱
:  ۱۲
:  ۱۶.۵
:  نرم
:  ۱۵۴
:  ۸۰,۰۰۰ ریال



دیوار این محصول | کل دیوار
دیوار شهر کتاب، دیواری‌است برای گفت‌وگوی علاقمندان به کتاب و کتابخوانی و نوشتن درباره علاقه‌مندی های مشترک
برای نوشتن و فعالیت در دیوار شهر کتاب به سیستم وارد شوید
لاوهات، کتاب جدید عبدالجبار کاکایی، شاعر و ترانه‎سرا است اما نه شعر است و نه ترانه؛ بیشتر یک اثر کشکول‎گونه از اوست. کشکول به کتاب‎هایی گفته می‎شود که از هر دری سخنی در آن آورده شده است و در همه موضوعات می‎توان در آن مطلب یافت و البته معمولا هم نظم و ترتیب و فصل‎بندی خاصی ندارند. یکی از مشهورترین آنها کشکول شیخ بهایی است. در لاوهاتِ کاکایی نیز مجموعه یادداشت‎های او را خواهیم خواند که هر کدام به یک موضوع خاص اختصاص دارد و حتی قالب نوشتاری آنها نیز متفاوت است و شامل سفرنامه‎های کوتاه، خاطرات، یادداشت و مقاله می‎شود.

در لاوهات، 32 یادداشت به قلم این شاعر معاصر می‎خوانیم که بسیار کوتاه است و با سفرنامه سه‎بخشی هند آغاز می‎شود. البته در ادامه، سفرنامه‎ها یا به عبارت بهتر روزنوشت‎های کوتاه او از سفرهایش به آفریقا، پاکستان، دمشق و قونیه را هم خواهیم خواند.
... دیدن ادامه »
و همچنین بدیهی است که شعر و شاعری در این کتاب سهم بیشتری از بقیه موضوعات داشته باشد. تعداد زیادی از یادداشت‎ها و مقاله‎ها به شاعران قدیم فارسی مانند حافظ و سعدی و یا معاصر مثل علی معلم دامغانی و قیصر امین‎پور پرداخته است. مقاله «خیام و عبور از عصر تجدد‎»، مفصل‎ترین و بلندترین مطلب کتاب است که برای پایان‎بندی اثر در نظر گرفته شده است.

در یکی از یادداشت‎ها که بیشتر شبیه حسرت و آرزوی نویسنده است از ضرورت همگرایی نخبگان فکری ایران و اهل ادب به دور از تلاطمات سیاسی می‎گوید و معتقد است تجدد در ایران منافاتی با دینداری اصولی ندارد. در بخشی از این یادداشت می‎خوانیم:«من اعتقاد دارم برای رسیدن به راه برون‎رفتی از این بن‎بست هنوز فرصت داریم. جایی که امریکا و کوبا که نماد دو نگاه کاملا متفاوت و متخاصم بودند به درک متقابل رسیده‎اند، اهالی بومی این سرزمین با دو سلیقه متفاوت چرا نتوانند به اصول مشترکی برسند؟! شاعران در جامعه ایران مهم‎ترین پیشقراولان فرهنگی بوده‎اند و به نظر می‎رسد این مسئولیت بزرگ را باید پذیرا شوند. ما شهید زمان‎های از دست رفته تاریخمان هستیم...»

از ویژگی‎های خواندن یادداشت‎های یک شاعر این است که نگاه او به موضوع‎ها و رویدادهای اطرافش خواه یک سفر کاری باشد یا یک رویداد سیاسی و رخداد اجتماعی و یا درباره یکی از بزرگان، همه و همه آغشته به لطافت و ذوق شاعرانگی قلم اوست. و این امتیاز، خواننده را هم در عشق‌بازی با کلمات همراه می‎کند.

کاکایی در متنی که شبیه اتوبیوگرافی است اینگونه خود را معرفی می‎کند: «در ایستگاه شهریور پیاده شدم. شهریور سال‎های ساکت، سال‎های مصدقی، سال‎های شاهی. پدرم ایرانی سرگردانی در نُعمانیه و بایرای و بعقوبه و مهران. دومین فرزند چشم گشوده از نسل سلامه حبشی، مجاور اریکه حسن خان والی، با پوستی تیره و رگ‎هایی برجسته و قدی کوتاه، آفتاب‎خورده و سخت. صبح پانزدهم شهریور اسمم را پشت قرآن صحافی شده مطبعه بمبئی نوشت، با رسم الخطی عربی و انشایی فارسی؛ زیر اسم برادرانم ذوالفقار و مظفر و مظفر پر کشید از دو سالگی و تکه خاکی شد در حاشیه قبرستان مسجد بُراثای کاظمین و تکه یادی شد در حاشیه خاطرات ما.»

«لاوهات» یک عبارت کردی است و به معنای «سیل آمد»، که یکی از یادداشت‎های کاکایی به همین نام است. مربوط می‎شود به خاطره‎ای از یک پیک‎نیک خانوادگی او در هشت سالگی. عبدالجبار که اهل ایلام است در این چند سطر به زیبایی، هم حال و هوای اون روز و سیلی که آمده را منتقل می‎کند و هم شخصیت‎پردازی خیلی خوبی از پدرش ارائه می‎دهد. و از همه مهم‎تر همانطور که در سطور بالا اشاره شد او این خاطره را که مربوط به سال 1350 است به سِیلی که در سال‎های اخیر در ایلام آمده پیوندی شاعرانه می‎زند و پدرش اسطوره این پیوند است برای نجات ایلام... کاکایی در این یادداشت‎ها دغدغه وطن را به بهانه‎های مختلف به قلم آورده است.

http://www.alef.ir/book
۲۳ آذر ۱۳۹۵
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید