:  ۸۰۶۱۶
:  کمونیسم رفت ما ماندیم و حتی خندیدیم (تجربه و هنر زندگی 1)
:  اروپای شرقی سیاست و حکومت
   اسلاونکا دراکولیچ
   رویا رضوانی
:   گمان
:  پالتویی
:  ۱۲
:  ۱۹.۵
:  نرم
:  ۲۸۶
:  ۳۸۰,۰۰۰ ریال


درباره کتاب:

این مجموعه قرار است ترس ما را از فلسفه و کتاب‌های فلسفه بریزد؛ از فلسفه به‌عنوان دانشی نظری و انتزاعی و از کتاب‌های فلسفه به‌عنوان کتاب‌های دشواری که تصور می‌شود جایشان «بالای طاقچه» است و عموم مردم توان درک و فهم‌شان را ندارند. این مجموعه به آن بخش از فلسفه می‌پردازد که آکادمیک و مخصوص فیلسوفان نظری سیستماتیک نیست، بلکه بیشتر معطوف به تجربه زندگی و فیلسوفان هنر زندگی است. آن بخش از فلسفه که بیشتر توسط کسانی همچون پاسکال، شوپنهاور، کیرکگور و دیگر اگزیستانسیالیست‌ها که دغدغه حیات انضمامی بشری داشتند، رشد کرده و از اتفاق، کمتر توسط دسته فیلسوفان آکادمیک مورد توجه قرارگرفته و حتی توسط این فیلسوفان نه به‌عنوان فلسفه حرفه‌ای، که به‌عنوان سخنان ادیبانه و شاعرانه، طردشده است. 

 

در این فلسفه‌های رقیق که معطوف به تجربه زندگی‌اند، قرار نیست تکلیف مسایل انتزاعی‌ای مثل وجود و واحد و صیرورت و امثالهم روشن شود. در این فلسفه‌ها قرار است به مسایل هرروزه حیات انضمامی‌مان کمی عمیق‌تر نگاه کنیم؛ مسایلی مثل کار، امید، ترس، مرگ، دروغ و ... به چه قصدی؟ تا این فلسفه‌ها «بر زوایای تاریک و پیچیدگی‌های مسایل زندگی»مان نوری بتابانند و ما را به تفکر دعوت کنند تا با کمک تجربه زندگی دیگران، به هنر زندگی فکر کنیم.

 

«کمونیسم رفت» با این هدف توسط خشایار دیهیمی انتخاب‌ شده و به‌عنوان اولین کتاب از این مجموعه، توسط رؤیا رضوانی ترجمه‌ شده است؛ ترجمه‌ای خوب و می‌توان گفت تقریباً بدون دست‌انداز.


دیوار این محصول | کل دیوار
دیوار شهر کتاب، دیواری‌است برای گفت‌وگوی علاقمندان به کتاب و کتابخوانی و نوشتن درباره علاقه‌مندی های مشترک
برای نوشتن و فعالیت در دیوار شهر کتاب به سیستم وارد شوید
برشی از متن کتاب
هر چیزی که بیرون در آپارتمان بود مال آنها به حساب می آمد . آنها میخواستند آپارتمان های ما را هم به فضای عمومی بدل کنند .که این طرح حکومت کمونیست برای اسکان مشترک افراد بدون خانه در خانه شهروندان صاحب خانه به حساب می آمد .ولی ما این فریب را نخوردیم . چیزی که عمومی است متعلق به دشمن است .
۰۸ دى
فاطمه شیدا و مینا مکوندی این را خواندند
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید
کتاب خوبی بود، با وجودی که مضامینش شبیه کتاب کافه اروپا (اثر دیگه همین نویسنده) بود ولی به جذابیت اون نمیرسه.
۲۸ آذر ۱۳۹۷
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید
عالی بود. به نوعی و دراکثر بخشها تصویری از جامعه ما. این عبارت شاهکار بود:
در کنار ساختارهای رسمی و سیستم‌ها، انسان‌ها هم با ضعف‌ها و بی‌اخلاقی‌ها و خودخواهی‌های خود، به افزایش مشکلات و چالش‌ها کمک می‌کنند. نباید سهم یکایک‌مان را در آنچه در اطرافمان می‌گذرد، نادیده بگیریم.
و:
خنده‌ها اشک شد، جاری روی گونه‌ها؛ رویاهای شیرین ... دیدن ادامه » زنان به کابوسی تلخ بدل شد. البته همه‌جای این ویرانه بیرون‌آمده از دل اتحادیه ازهم‌پاشیده به‌یک شکل نبود. استبداد و فقر و ناامنی با چهره‌هایی متفاوت به مردمان آزاد از یوغ کمونیسم دهن‌کجی می‌کرد. آن روزها کشورهای اروپای شرقی به ویترین سوپرمارکت‌های پر از کالاهای رنگارنگ بی‌شباهت نبود؛ همان مغازه‌هایی که بیشتر مردم تنها از پشت ویترین می‌توانستند خوراکی‌های خوش‌آب‌ورنگ و به‌ظاهر خوشمزه را تماشا و در حسرت خوردن‌شان دق کنند. درست است، قحطی و فقر برای شهروندان اروپای شرقی واژه‌ای غریب نبود، اما بعد از فروپاشی، بعد ازمیان‌برداشته‌شدن دیوارها، به‌ناگه مظاهر زندگی مدرن و مصرف‌گرایی و مسائلی از این دست زندگی بسیاری از آن‌ها را زیرورو کرد. از آن پس بود که مردم شرق اروپا با حسرت به شیشه ویترین‌های پرزرق‌وبرق مغازه‌ها خیره می‌شدند و تنها می‌توانستند آب دهان‌شان را فرودهند.
۰۳ بهمن ۱۳۹۶
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید

«در جامعه ای که حکومتش "توتالیتر" است، آدم "ناچار است" با قدرت ارتباط مستقیم داشته باشد، راه گریزی وجود ندارد. به همین دلیل سیاست هرگز انتزاعی نمی شود - به صورت نیرویی خشن، بی رحم و آشکار باقی می ماند که تمام چند و چون زندگی ما را تعیین می کند: چه بخوریم، چطور زندگی کنیم و کجا کار کنیم. چنین حکومتی مثل یک مرض، مثل طاعون، مثل یک بیماری همه گیر، هیچ کس را مستثنی نمی کند. تناقض در این جاست که این دقیقاً همان روشی است که دولت توتالیتر با آن برای خود دشمن می پرورد: شهروندان سیاسی شده. "انقلاب مخملی" فقط حاصل کار سیاست مداران سطح بالا نیست، بیش از آن حاصل آگاهی شهروندان معمولی است که آلوده سیاست شده اند.»

اسلاونکا ... دیدن ادامه » دراکویچ (متولد ۱۹۴۹) روزنامه نگار و رمان نویس اهل کرواسی است که در دانشگاه زاگرب ادبیات تطبیقی و جامعه شناسی خوانده است.
دراکویچ در ۱۹۹۲ این کتاب را نوشته است و این کتاب حاصل سفری است که در ژانویه و فوریه ۱۹۹۰ به کشورهای بلوک شرق اروپا داشته است. این زمان آغاز فروپاشی حکومت های تک حزبی در اروپای شرقی است و دراکویچ به این بهانه به مرور زندگی مردم در اروپای شرقی تحت حاکمیت توتالیتاریسم می پردازد. توتالیتاریسم یا تمامیّت خواهی اصطلاحی در علوم سیاسی است که توصیف گر نوعی حکومت است که دارای این خصوصیت ها می باشد: یک ایدئولوژی، محور حکومت است و یک سیستم تک حزبی متعهد به آن ایدئولوژی است که معمولأ توسط یک نفر رهبری می شود، یک پلیس مخفی وجود دارد و انحصار در رسانه های فراگیر و انحصار اقتصادی محدود کننده زندگی فرهنگی و اقتصادی در این نوع حکومت ها هستند. 
نظام حاکم تقریبا بر تمام شئون زندگی شهروندان نظارت و کنترل دارد. حکومت تمامیت خواه می کوشد تا همهٔ جمعیت را برای تحقق بخشیدن به اهداف اقلیّتِ حاکم بسیج کند و فعالیت هایی که همسو با این اهداف نباشند تحمل نمی شوند. 
ژوزف استالین که در دههٔ ۱۹۲۰ در اتحاد جماهیر شوروی به قدرت رسید و تا زمان مرگش در ۱۹۵۳ قدرت را در دست داشت در شوروی یک حکومت توتالیتاریست تشکیل داد. پس از پایان جنگ جهانی دوم و تقسیم شدن اروپا بین متّفقین، در بلوک شرق احزاب کمونیستی متحد با شوروی بر سر کار آمدند و همچون شوروی حکومت های توتالیتاریست تشکیل دادند. یوگسلاوی سابق، چکسلواکی سابق، آلمان شرقی سابق، لهستان، مجارستان، رومانی، بلغارستان و آلبانی چنین سرنوشتی پیدا کردند. کنترل شدید آموزش و پرورش و رسانه ها در این کشورها، سرکوبی منتقدان و دگراندیشان و گفتمان مبتنی بر ایدئولوژی به جای گفتمان مبتنی بر حقایق و آمار منجر به فضای یأس و رکود در این کشورها شد و از آنجا که حاکمان این نظام ها، خود نیز در بند همان گفتمانی بودند که به مردم تحمیل کرده بودند خودشان هم از درک واقعیت ها عاجز بودند بنابراین این کشورها دچار یک سیکل معیوب ناکارآمدی سیاسی اقتصادی و "گفتمان انکار" شدند و در دهه ۱۹۹۰ یک به یک دچار فروپاشی شدند.
دراکویچ با زبان ساده به مرور پیش پا افتاده ترین امور زندگی روزمره در زمان حکومت های توتالیتر پرداخته است:
تهیه غذا، استخدام، تامین وسایل اولیه زندگی همچون پودر رختشویی، نوار بهداشتی و میوه جات، دسترسی به حقوق اولیه شهروندی و مهاجرت و پناهندگی.
روزمرگی تجاربی که دراکویچ در این کتاب توصیف کرده است باعث می شود زندگی در این نظام های ناکارآمد برایمان ملموس و مفهوم شوند. چیزی که دراکویچ بر آن تاکید دارد این است که چنین نظام هایی افراد را مایوس، ناامید و ناتوان می سازند چنان که پس از فروپاشی بحران های بزرگی در انتظار چنین جوامعی است چرا که مردم همفکری، تصمیم گیری و کار جمعی را نیاموخته اند. در نظام های توتالیتر رهبران به جای همه فکر می کنند، تصمیم می گیرند و دستورات خود را ابلاغ می کنند:
«قدرت سیاسی ممکن است یک شبه دست به دست شود، زندگی اجتماعی و اقتصادی ممکن است به سرعت از آن تبعیت کند اما شخصیت آدم ها که تحت تأثیر حکومت رژیم های توتالیتر شکل گرفته به این سرعت تغییر نخواهد کرد. ارزش های خاص و شیوه بخصوصی از تفکر و درک جهان چنان در عمق وجود و شخصیت مردم رسوخ کرده که معلوم نیست خلاصی از آن ها چقدر زمان می برد.»
۱۸ آذر ۱۳۹۶
ایرج پوراردشیر این را خواند
صدیقه متقی ، معین محبی و الهام قاسمی این را دوست دارند
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید