:  ۷۵۷۷۰
:  داستان جهان
:  اومون را
:  داستان های روسی قرن 20
   ویکتور پلوین
   پیمان خاکسار
:   چشمه
:  رقعی
:  ۱۳۹۲
:  ۱
:  ۱۴.۳
:  ۲۱.۵
:  نرم
:  ۱۶۲
:  ۱۸۰,۰۰۰ ریال


درباره کتاب:

رمان «اومون را» تنها اثر پرفروش «ویکتور پلوین» روسی نیست، در واقع تک تک رمان های او در روسیه ی پس از فروپاشی تبدیل به یک اثر جریان ساز و جنجالی شده اند، رمان های او همچون «انگشت کوچک بودا» در دنیای ادبیات انگلیسی زبان هم سرنوشت مشابهی داشتند و تا مدت ها در لیست پرفروش ترین ها حضور داشتند.

«اومون را»، یکی از مشهورترین رمان های «ویکتور پلوین»، تازه ترین ترجمه ی «پیمان خاکسار» اوست. «اومون را» در واقع اولین و مشهورترین رمان این نویسنده ی روسی است، داستانی که به گفته ی مترجم نمی توان برای آن ژانر خاصی را در نظر گرفت، خاکسار در این باره می گوید: «قهرمان اصلی رمان پسربچه ای است شیفته ی فضانوردی که سخت پی گیر وارد شدن به آکادمی فضانوردی است، اما خیلی زود با واقعیت های تلخی روبه رو می شود و نویسنده همه ی این ها را با طنزی گزنده و تلخ روایت می کند. پلوین استاد خلق کردن موقعیت هایی است که نمی توان آن را در ژانر خاصی گنجاند، او با روایتی پست مدرن سبک وسیاق خودش را خلق می کند که گاهی وقت ها هولناک و هراس آور می شوند و به ژانر علمی ـ تخیلی تنه می زند.»

«اومون را» سال ۱۹۹۲ در روسیه منتشر شد و ویکتور پلوین را خیلی زود به شهرت رساند و ۴ سال بعد این رمان به دنیای ادبیات انگلیسی زبان هم راه یافت. پلوین اکنون از محبوب ترین نویسندگان روسیه محسوب می شود و رمان «زندگی حشرات» او همچنان در صدر پُرفروش ترین رمان های مدرن روسیه باقی مانده است. تازه ترین رمان پلوین با عنوان «بتمن آپولو» اواخر سال گذشته در تیراژ ۱۵۰ هزار نسخه منتشر شد. به گفته ی ناشر، این رمان از مضمون و موضوعی بسیار تلخ برخوردار است، رمان جدید پلوین در خصوص چگونگی اتحاد بین دراکولا و کریشنا و دست های پشت پرده ی اعتراضات مسکو است.

«پلوین» از علاقه مندان ژانر داستان های علمی تخیلی است و کتاب های بسیاری را نیز در این ژانر منتشر کرده است.مهم ترین ویژگی سبک داستان های «ویکتور پلوین» پست مدرن بودن است، مؤلفه های «فرهنگ پاپ» و مؤلفه های «ادبیات پست مدرن» به خوبی در رمان هایش دیده می شود.پلوین در مسکو مهندسی مکانیک برق خوانده است و سپس با شرکت در دوره های «نوشتن خلاقانه» به نوشتن داستان پرداخته است.

او اولین داستانش را در سال ۱۹۸۹ و پس از انتشار داستان کوتاه های متعددی در مجلات و نشریات ادبی روسیه منتشر شد. پس از انتشار اولین رمانش توجه منتقدان را به خود جلب کرد و حتی جایزه ادبی «بوکر» روسیه را از آن خود کرد. پلوین نویسنده یی گوشه گیر و منزوی است و خیلی کم در مجامع عمومی ظاهر می شود، او به گوشه گیری مشهور است، منتقدان ادبی معتقدند شاید همین روحیه است که سبب شده است در رمان ها و داستان هایش هم از استفاده از دیالوگ پرهیز کند.

بخشی از ترجمه ی پیمان خاکسار از رمان «اومون را» نوشته ی ویکتور پلوین:

«وقتی بیدار شدم زمین دیگر معلوم نبود. تنها چیزی که از طریق لنزها می دیدم سوسوی محو ستاره های دوردست بود. وجود معلق و بی تکیه گاه یک کره ی عظیم و سوزان را تصور کردم در ظلمات سرد، میلیون ها کیلومتر دورتر از نزدیک ترین ستاره ها، آن نقاط کوچک درخشانی که نورشان برای ما تنها گواه وجودشان است چون یک ستاره می تواند بمیرد و بااین حال نورش میلیون ها سال در تمامی جهات حرکت کند. پس ما در حقیقت هیچ چیز راجع به ستارگان نمی دانیم جز این که زندگی شان وحشتناک و بی معناست، چرا که تمامی حرکات شان در فضا از پیش تعیین شده و این قوانین مکانیک و جاذبه اند که احتمال هرگونه برخورد تصادفی را از بین می برند. ولی بعد فکر کردم که هر چند به نظر می رسد ما انسان ها به یکدیگر برخورد می کنیم و می خندیم و بر شانه ی هم می زنیم و بعد به راه خود می رویم، ولی همزمان در بُعدی مستقل که آگاهی مان جرئت نگاه کردن به آن را ندارد، ما بی هیچ حرکتی در محاصره ی خلأ معلق ایم، بی سروته، بی دیروز و فردا، بی این امید که به هم نزدیک تر شویم یا حتا ذره ای سرنوشت خود را تغییر دهیم. قضاوت مان از آن چه برای دیگران اتفاق می افتد نور پُرنیرنگی است که به ما می رسد و تمام طول زندگی مان به سوی آن چه تصور می کنیم نور است پیش رَوی می کنیم، در حالی که احتمالاً منبع نور مدت هاست که از بین رفته. »




خبرهای وابسته

» معرفی اومون را در مرد مرده » «اومون را» از روسیه به ایران رسید » معرفی کتاب: رمان اومون را

دیوار این محصول | کل دیوار
دیوار شهر کتاب، دیواری‌است برای گفت‌وگوی علاقمندان به کتاب و کتابخوانی و نوشتن درباره علاقه‌مندی های مشترک
برای نوشتن و فعالیت در دیوار شهر کتاب به سیستم وارد شوید
وقتی صحبت از ادبیات روس به میان می آید همه به یاد داستایفسکی، تولستوی، پوشکین یا چخوف و دیگر نویسندگان نامدار آثار کلاسیک ادبیات روس می افتیم. هرچند ادبیات روسیه در دوران بعد انقلاب کمونیستی هیچ گاه نتوانست از شکوه دوران پیش از آن برخوردار شود، اما با این حال دستان روس های در طول این سال ها چندان هم خالی نبود که آن زمان را ایام فترت ادبیات این کشور نامید و حتی گاه شاهد جرقه هایی بوده ایم که نگذاشته اند آسمان ادبیات روس تاریک بماند.

ویکتور پلوین یکی از همین چهره هاست؛ نویسنده ای که تقریباً همزمان با زمزمه های فروپاشی شوروی سابق داستان نویسی را آغاز کرد. پس از دوران فروپاشی شوروی انتشار رمان هایش را آغاز کرد و تاکنون از او پنج رمان و بیش از ۵۰ داستان کوتاه منتشرشده. از شهرتی بسیار در روسیه برخورداراست و به عنوان یکی از پر خواننده ترین رمان نویس های معاصر روسیه هر اثر جدید وی حادثه ای ادبی در این کشور محسوب می شود. تیراژ آثار داستانی او در چاپ نخست به حدود ۱۵۰ هزار نسخه نیز می رسد.

او ... دیدن ادامه » در طول این سال ها به عنوان یکی از شناخته ترین نویسنده معاصر روس در خارج از مرزهای این کشور نیز مطرح بوده است. «اومون را» اولین رمان اوست که در سال ۱۹۹۲ منتشرشده و شهرتی جهانی دارد و به بسیاری زبان ها ترجمه شده.

اما جالب اینکه معروف ترین نویسنده معاصر ادبیات روس در ایران چنان زیر سایه بزرگان نامدار ادبیات این کشور قرارگرفته و با بی توجهی کامل تاکنون آثارش به فارسی منتشرنشده اند و جالب اینکه در ایام رویکرد دوباره به ترجمه شاهکارهای ادبیات روس توسط مترجمان باسابقه و یا جوان ، مترجمی به سراغ این اثر رفته است که زبان اصلی اش روسی نیست، بلکه از زبانی واسطه (انگلیسی) برای ترجمه آن استفاده کرده.

درحالی که ویکتور پلوین به دلیل سبک کار و زبان خاص داستان هایش، بسیار اهمیت دارد که اگر داستان هایش ترجمه می شوند و لااقل از خود زبان روسی باشد و نه از طریق یک زبان واسطه. به هر روی آشنایی با ویکتور پلوین را مخاطب ایرانی مدیون پیمان خاکسار است که به دلیل کنجکاوی و جستجوگری اش در کار ترجمه به سراغ این نویسنده رفته است و اصولاً ترجمه آثار نویسندگان شاخصی که با غفلت روبه رو شده از شاخصه های رویکرد خاکسار در انتخاب و ترجمه آثار خارجی ست.

ویکتور پلوین به سال ۱۹۶۲ در مسکو به دنیا آمد، مهندسی الکترومکانیک خواند، اما پس از گذراندن یک دوره نویسندگی خلاق به داستان نویسی روی آورد. باوجود شهرت بسیار و خوانندگان پرشمارش، نویسنده ای عزلت گزین است که در محافل ادبی و رسانه ای حاضر نمی شود و تاکنون با هیچ رسانه ای گفت و گو نکرده و دعوت کتاب فروشی ها برای داستان نویسی را هم نمی پذیرد و فقط از طریق اینترنت با خوانندگانش در ارتباط است.

برخی منتقدان معتقدند «اومون را» یکی از مهم ترین رمان های قرن بیستم روسیه است. این رمان یکی از معروف ترین آثار جریان پست مدرن روسی است که خوانندگان زیادی هم داشته است.

تعلق رمان به جریان پست مدرن بدان معنا نیست داستان مبهم و پیچیده نماست و زبان دشواری دارد، برعکس رمان به شیوه اول شخص مفرد و با زبانی صمیمانه و ساده روایت می شود و درعین حال از ظرافت های فرمی و بازی های زبانی در خلال روایت بهره می برد. مضمون کلی داستان درباره اکتشافات فضایی روسیه است و نمی توان آن را متعلق به ژانر خاصی محسوب کرد چراکه نویسنده ژانرهای گوناگون را با یکدیگر ترکیب کرده است و در این میان بیش از همه مایه های اگزیستانسیالیستی داستان است که پررنگ تر از دیگر خطوط داستانی خود را نشان می دهد.

«امون را» راویتگر داستان از کودکی علاقه زیادی به آسمان دارد و بزرگ ترین آرزویش سفر به ماه است. او که مادرش را از دست داد نزد خاله اش زندگی می کند، پدر او پلیسی ست به ظاهر خشن اما در درون مهربان، بازنشسته و تنها که مدام مست می کند و روزگاری آرزو داشت آرزوهای برآورده نشده اش را پسرش محقق کند.

پیمان خاکسار در پیشگفتاری که بر این کتاب نگاشته درباره نام روایتگر داستان می نویسد: «آمون یکی از رب النوع های شهر «تیبز» در مصر باستان بوده. بعد از شورش اهالی «تیبز» علیه حکومت مرکزی، آمون اهمیتی ملی پیدا کرد و با «را» یا «ع» -الاهه خورشید- یگانه شد و به «امون را» تغییر نام داد. نام کتاب «اومون را» است. «اومون» که نام کوچک شخصیت اصلی کتاب است در واقع نام نیروی ویژه پلیس روسیه هم هست.»

ویکتور پلوین که در۲۲ نوامبر ۱۹۶۲ متولدشده و در مسکو زندگی می کند، با رمان «اومون را» به شهرت جهانی دست یافت. او در داستان های کوتاه و رمان هایش از چشم اندازی نامتعارف و تا حدی حتی سورئال و درآمیخته با سویه های عرفانی، تصویری از روسیه کنونی به دقت می دهد. برای مثال در بخشی از رمان «اومون را» می نویسد: «وقتی بیدار شدم زمین دیگر معلوم نبود. تنها چیزی که از طریق عدسی ها می دیدم سوسوی محو ستاره های دوردست بود. (…) در حقیقت هیچ چیز راجع به ستارگان نمی دانیم جز اینکه زندگی شان وحشتناک و بی معناست، چراکه تمامی حرکاتشان در فضا از پیش تعیین شده و این قوانین مکانیک و جاذبه اند که احتمال هرگونه برخورد تصادفی را از بین می برند.»

سخن آخر اینکه کتاب «اومون را» اثر ویکتور پلوین را باید خواند، نه فقط به دلیل جذابیت های رمان بلکه برای درک بیشتر این واقعیت که ادبیات روسیه فقط نامداران کلاسیک آن نیستند و اهمیت آن شاهکارها نباید ما را از دیگر آثار ارزشمند غافل کند.

http://www.alef.ir/book
۲۰ دى ۱۳۹۴
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید