:  ۵۵۱۵۶۷۱۳
:  داستان جهان
:  پسر من قاتل است؟
:  داستان های کوتاه فارسی - قرن ۱۴
   علی براتی گجوان
:   نیستان
:  رقعی
:  ۱
:  ۱۳۹۴
:  شومیز
:  ۱۲۴
:  ۷۵,۰۰۰ ریال


درباره کتاب:

عرصه داستان کوتاه دفاع مقدس در سال های گذشته، از تولد آن دچار رویدادهای متعددی بوده است. از دوره اوج سال های دهه هفتاد تا تک ستاره های دهه هشتاد و روزهای کم فروغ دهه نود. با وجود اینکه در سال های گذشته بیشتر نویسندگان فعال در این عرصه رمان­نویسی و یا بازنویسی داستانی خاطرات را و حتی فراموش کردن این عرصه را به بودن در فضای تکنیکی داستان کوتاه ترجیح داده اند؛ اما هستند داستان­نویسانی که ترجیح دهند تجربه هایی جدی در این عرصه داشته باشند و از این زاویه با مخاطبان خود دیدار کنند.

شاید به همین خاطر است که مجموعه داستان «پسر من قاتل است؟» نوشته علی براتی گجوان را در این عرصه می توان یک مجموعه داستان کوچک اما پرانگیزه دانست که نگاهی به شدت انسانی و البته ایرانی به این پدیده دارد.

براتی گرچه تمامی داستان های این مجموعه را با دغدغه جنگ مورد استفاده قرار نداده است و حتی شاید بهتر است که بگوییم او بیشتر دغدغه نقد اجتماعی دارد تا ادبیات، اما منتقدی در قامت او توانسته به زیبایی هرچه تمامتر، تکنیک را در خدمت نوشتار خود درآورده و از هر نوع پرگویی و گزافه­گویی دور شده و در نهایت نیز حرف خود را با صراحت و با سرعت هرچه تمام­تر ارائه کند.

داستان نخست از این مجموعه با عنوان پسر من قاتل است؟ نمونه بسیار خوبی از صراحت و شجاعت نویسنده در کنار توانایی او برای خلق یک لحظه و آن است. روحانی ای به ملاقات پسرش در زندان می رود که به جرم قتل بازدداشت شده است. صرف نظر از چرایی این اتفاق، براتی توانسته با زیبایی هرچه تمام­تر و با تکنیک استفاده از دیالوگ های بسیار کوتاه اما کوبنده و نیز توصیف دقیق موقعیت در کنار حالات درونی راوی، فضای داستانی زیبایی خلق کند. این مساله در دومین داستان این مجموعه نیز تکرار شده و نویسنده مخاطبش را توامان درگیر حالات پیرزن محور داستان و نجواهای درونی او با خود و پسرش و نیز موقعیتی می کند که او در حال روایت  است.

این ایجاز و نوشتار طرح واره داستانی نشان از توان بالای نویسنده در کشف آنِ داستانی دارد. او ترجیح می دهد صحنه های کوتاه و زیبا را به جای توصیف های مطول به روی کاغذ بیاورد و به جای بارها طولانی نوشتن، یک بار کوتاه اما تأثیرگذار بنویسد.

داستان های کوتاه براتی در «پسر من قاتل است؟» را می توان نمونه ای موفق از روایت درباره طرح واره های داستانی دانست که نویسنده تمایلی نداشته تا آنها را بیش از پیش در قامت داستانی مفصل­تر روایت کند. کلید موفقیت و بکر بودن این داستان ها نیز ایجاز آنهاست. برای علاقه مندان به داستان شاید آنجه براتی در این مجموعه روایت می کند و تصویرسازی های کوتاه او بتواند نه تنها کلاس درسی برای آشنایی با تصویرسازی های بکر داستانی باشد، بلکه حتی می توان این داستان ها را دستمایه موقعیت­پردازی های تازه ای برای خلق داستان های بلندتر نیز دانست. به عبارت دیگر گویا این داستان ها نوشته شده تا برای نویسنده ای که به اندازه براتی اهل اجمال نیست، دستمایه ای برای خلق موقعیت هایی داستان بلند فراهم کند.

دیوار این محصول | کل دیوار
دیوار شهر کتاب، دیواری‌است برای گفت‌وگوی علاقمندان به کتاب و کتابخوانی و نوشتن درباره علاقه‌مندی های مشترک
برای نوشتن و فعالیت در دیوار شهر کتاب به سیستم وارد شوید
زندگی انسان در طول سالیان، هیچ‌گاه از لحظات کشمکش و درگیری و جنگ خالی نبوده و نخواهد‌بود. ادبیات و بالاخص ادبیات داستانی نیز به عنوان آینه تمام‌نمای لحظه‌های پر فراز و نشیب زندگی، در طی تاریخ خود در بین ملل مختلف، همیشه روایتگر این دردها و رنجها و ویرانگریِ جنگ هایی که خیال تمام شدن ندارند بوده‌است. ادبیات جنگ همچون جوهره‌ی ادبیات متعهد هر ملتی یکی از تاثیرگذارترین ژانرهای ادبی در ادبیات جهان محسوب می‌شود که در ایران با عناوینی چون ادبیات پایداری یا ادبیات دفاع مقدس شناخته می‌شود.

متاسفانه با وجود آثار متعددی که در این زمینه منتشر شده، شاید بتوان عدم برقراری تعامل بین نقد ادبی با این ادبیات و مقدس‌انگاری عده‌ای از طرفداران ادبیات دفاع مقدس را از مهم ترین دلایل نبودِ آثار برجسته در این ژانر در مقایسه با آثار ادبی جهان در حوزه ادبیات جنگ برشمرد. در این میان آثاری نیز به قلم درآمده‌اند که فارغ از جهت‌گیری‌های سیاسی و شعارزدگی، سعی در روایت گوشه‌ای از صحنه‌های جنگ و آثار باقی مانده آن از زاویه دید فردی دارند. مجموعه داستان «پسر من قاتل است؟» تا حدودی به این سو کشیده شده است.

کتاب ... دیدن ادامه » «پسر من قاتل است؟» نوشته علی براتی گجوان، شامل ۲۵ داستان بسیار کوتاه است که هر کدام به نوعی جنگ و آثار آن و همچنین شخصیت های آن را در پس زمینه ذهن خود بازمی نمایانند. تمامی داستانها با زبان و سبکی یکدست، به دور از طول و تفسیر و در نهایت ایجاز به نگارش درآمده اند. هر داستان روایت برشی از زندگی شخصیتی است که ارتباطی با جنگ تحمیلی ایران و عراق دارد؛ به تصویر کشیدن لحظه های کوتاه، درون‌کاوی‌های گذرا و به دور از تکنیک های روایی، ولی با نثری ساده و شیوا ساختار کلی اثر را می‌سازد. نویسنده از خلال این روایت جنگی، به مسائل اجتماعی جامعه ایران نیز گریزی می‌زند و با نگاهی به غایت انسان‌گرایانه و عاطفی، باور شخصیت ها را در ذهن مخاطب راحت‌تر می‌کند و کمتر در دام شعارزدگی‌های ایدئولوژیک می‌افتد.

داستان کوتاه «پسرمن قاتل است؟» که عنوان کتاب نیز از نام آن گرفته شده است، یکی از جذاب ترین ایده های داستانی این کتاب را دارد؛ ماجرای یک روحانی که به ملاقات پسرش که مرتکب قتل شده می رود و نویسنده از این دیدار داستانی برخوردار از لحظاتی تاثیرگذار می سازد.

«می‌دانم باید دوباره‌نویسی کنم. خودکار را روی صفحه سفید که حالا سیاه شده می‌اندازم. نمی‌شود. باید بعدا تمامش کنم. این را با خودم می‌گویم. قهرمان داستانم صدایم می‌زند و می‌گوید: تکلیف مرا روشن کن! اینها باید تا کی بگردند تا منو پیداکنند؟!...» آنچه خواندید، بخشی از داستان «تصویر قشنگی است» بود که یکی از بهترین داستان‌های این مجموعه به شمار می آید. در این داستان کوتاه شخصیت اصلی را درواقع به نوعی می‌توان خود نویسنده دانست و داستان روایت فرازهایی از چالش نویسنده با شخصیت داستانی که سعی در خلق آن دارد است که در ادامه قهرمان داستانِ ناتمام نویسنده هم در قالب یک پرسوناژ وارد دنیای نویسنده می شود که در ارتباطی بینامتنی با داستان اصلی کشمکشی جالب را بین نویسنده و شخصیت داستان به تصویر می‌کشد.

http://www.alef.ir/book
۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۵
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید