:  ۱۰۵۷۶۹
:  داستان جهان
:  آخر داستان
:  داستان های آمریکایی قرن 20
   لیدیا دیویس
   فریما موید طلوع
:   نیلوفر
:  رقعي
:  ۱۴.۵
:  ۲۱.۵
:  نرم
:  ۲۳۸
:  ۱۵۵,۰۰۰ ریال



دیوار این محصول | کل دیوار
دیوار شهر کتاب، دیواری‌است برای گفت‌وگوی علاقمندان به کتاب و کتابخوانی و نوشتن درباره علاقه‌مندی های مشترک
برای نوشتن و فعالیت در دیوار شهر کتاب به سیستم وارد شوید
اگر می خواهید درگیر ماجراها و اتفاقات متنوع بشید یا یک ماجرای داستانی پیچیده رو دنبال کنید، "آخر داستان" کتابی نیست که پیشنهاد کنم. "آخر داستان" کتابیه که نویسنده آخر داستان رو در ابتدا تعریف کرده. و ماجرایی بیش از آن: ماجرای بزرگی بیش از اون وجود نداره. گویا نویسنده همون اول می خواد خیالتونو راحت کنه، تا در طول داستان صرفا ... دیدن ادامه » با احساسات و افکار و حالات خودش "همراه" شید... ولی اگر دغدغه نثر و روایت دارید و فارغ از آنچه رخ خواهد داد تمایل دارید از توصیفات و نوع نگارش نویسنده لذت ببرید کتاب خوبیه. که البته گاهی نیاز به حوصله ی زیادی داره!در هر حال من خوشحالم که خوندم. گر چه پدرم دراومد! و اون موقع گاهی برایم فرساینده می شد...
۲۶ شهريور
fatemeh mozaffarpour و مینا مکوندی این را خواندند
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید
«عشق، عشق زمینی، عشق به هم نوع، و حواشی آن، تا بوده از مهم ترین دغدغه های بشر بوده. با وجود این، آثار کمی هستند که عشق، موضوع اصلی شان بوده و گرفتار کلیشه های رنگ و رو رفتۀ رایج و سانتی مانتالیزم نشده اند و توانسته اند از زاویۀ تازه ای به آن بپردازند. رمان آخر داستان اثر لیدیا دیویس یکی از آن هاست.»
«رمانی نفس گیر و غیر سانتی مانتال دربارۀ عشق، پشیمانی و خاطره، دربارۀ روان شناسی نقطه ای که یادآوری و فقدان با هم تلاقی دارند.»

دیتیلز

«این، ... دیدن ادامه » سبک دیویس است که رمان را زنده نگه می دارد. توصیفاتی عینی، تکان دهنده و زبانی غم زده و زیبا که از استعدادهای دیویس است. برخی توصیفات برای ابد در ذهن شما می مانند.»

بوستون گلوب

لیدیا دیویس در سال ۱۹۴۷ در نورث امپتونِ ماساچوست دیده به جهان گشود. پدر و مادرش هر دو با دنیای ادبیات آشنا بودند. لیدیا نیز از همان کودکی علاقه بسیاری به خواندن داشت و در سن ۱۲ سالگی نو شتن داستان را آغاز کرد. در مدرسه بریرلی نیویورک درس خواند. در مدرسه پوتنی ورمونت را آموخت. به سال ۱۹۶۵ در رشته زبان انگلیسی وارد دانشکده بارنارد شد و زیر نظر «گریس پالی» در زمینه نوشتن داستان تمریناتی داشت. در این دوران بود که با مجلات گوناگونی چون «منچستر گاردین»، «کلمبیا ریویو»، «پاریس ریویو» و «فیکشن اینترنشنال» همکاری کرد. طی سال های ۷۴-۱۹۷۳ در پاریس زندگی کرد و از ژان پل سارتر و میشل فوکو نیز مطالبی به زبان انگلیسی ترجمه کرد. علی رغم نظر منتقدین در مورد سبک کارش، خود معتقد است که همیشه از دو نویسنده بزرگ الهام گرفته است: «ساموئل بکت و فرانتس کافکا».
اکنون وی در نیویورک زندگی می کند و در دانشکده بارد، داستان نویسی تدریس می کند و در ضمن مشغول ترجمه شاهکار مارسل پروست «در جستجوی زمان از دست رفته» به زبان انگلیسی نیز می باشد.

از آثارش می توان به نام های زیر اشاره کرد:

۱۹۷۶ – اولین مجموعه داستان کوتاهش «سیزدهمین زن و داستان های دیگر»
۱۹۸۶ – مجموعه داستان کوتاه «درهم بشکنش»
۱۹۹۵ – اولین رمانش «آخر داستان»
۱۹۹۷ – مجموعه داستان کوتاه (۵۱ داستان) «تقریباً بدون خاطره»

وی در سال ۱۹۸۷، نامزد دریافت جایزه «پن همینگوی» بود.
۱۰ اسفند ۱۳۹۴
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید