:  ۱۴۴۵۶۵
:  داستان جهان
:  نام من سرخ
   اورهان پاموک
   تهمینه زاردشت
:   مروارید
:  رقعی
:  شمیز
:  ۵۹۴
:  ۷۵۰,۰۰۰ ریال


درباره کتاب:

رمان «نام من سرخ» نوشته اورهان پاموک، برنده جایزه ادبی نوبل به قلم تهمینه زاردشت از سوی انتشارات مروارید منتشرشده است. مترجم در این کتاب بخشی از تاریخ ترکیه در زمان امپراتوری عثمانی به تصویر کشیده شده است.

تهمینه زاردشت درباره کتاب «نام من سرخ» گفت: این کتاب با فرهنگ ایرانی ارتباط مستقیمی دارد و حکایات آن متاثر از فرهنگ تاریخی ایران و ترکیه است. 

این مترجم سبک پاموک را یکی از ویژگی های اصلی کتاب دانست و گفت: سبک نگارشی این نویسنده جذابیت های فراوانی دارد و گرچه ماجرای قتل فردی در یک نقاشخانه موضوع اصلی داستان به نظر می رسد، اما نویسنده در لابه لای سطرهای کتاب، به موضوعات تاریخی و فرهنگی می پردازد و همین تلفیق است که سبب جذب مخاطب می شود.

پاموک در کتاب «نام من سرخ» از راوی های مختلفی برای تشریح ماجراهای مختلف داستانش بهره می گیرد و موضوع قتل را از زاویه دید شخصیت های مختلف پی می گیرد. زاردشت درباره این سبک روایت گفت: عنوان هر یک از فصل های کتاب نشان می دهد که چه فردی راوی داستان است و این تعدد دیدگاه هاست که سبب روشن شدن ابهامات داستان می شود، با این حال مخاطب تا آخرین سطرهای کتاب هم معماهای زیادی در ذهن دارد.

زاردشت افزود: با وجود این که ماجرای تمام رمان از ابتدا تا پایان یافتن قاتل است اما این موضوع به تدریج اهمیت خود را از دست می دهد و روابط فرهنگی و عشق به موضوع غالب داستان تبدیل می شود.

وی درباره فضای تاریخی کتاب گفت: پاموک به خوبی به روایت فضای تاریخی می پردازد و در زمانی که داستان در آن روی می دهد از دوره سلطان سلیم دوم تا سلطان احمد اول، یعنی بین سال های 1566 تا 1617 میلادی است.

نسخه اصلی این کتاب در سال 1998 به زبان ترکی به چاپ رسید و در سال 2001 نیز به زبان انگلیسی ترجمه و منتشر شد. 

پیش از این ترجمه ای از این کتاب به قلم عین اله غریب نیز در ایران منتشر شده بود.

«قلعه سفید»، «زندگی نو» و «چهره پنهان» آثاری هستند که از این برنده جایزه نوبل در ایران به چاپ رسیده است.


دیوار این محصول | کل دیوار
دیوار شهر کتاب، دیواری‌است برای گفت‌وگوی علاقمندان به کتاب و کتابخوانی و نوشتن درباره علاقه‌مندی های مشترک
برای نوشتن و فعالیت در دیوار شهر کتاب به سیستم وارد شوید
همنوایی دو فعل نقش زدن و نگاشتن. بازی موازی و گاهی مخطط کلمات و نگاره‌ها. اورهان پاموک کتابی را با هفت رنگ نقش زده است و حاصل کار نقاشی کاشی گونه‌ای است از اثر. نقاش نویسنده می‌شود و نویسنده نقاش، راوی نگارگر است و خود نگاره. این سبک ویژه ابداع بدیع پاموک است. فصول کتاب با راویان مختلفی روایت می‌شود. راوی می‌تواند شخصیتی باشد انسانی، نگاره‌ای باشد در نقاشی (مانند اسب، درخت و سگ) و یا حتی مفهومی انتزاعی (مانند مرگ).

در جهان سرخ پاموک هر عنصری می‌تواند راوی سخنگویی باشد که بی شرمانه خواننده را مخاطب قرار می‌دهد و از او می‌خواهد که دنیا را از چشمان او بنگرد. از نگاه یک یهودی دوره‌گرد، از نگاه نقش اسبی ظریف، از نگاه بی‌مهابای مرگ و یا از نگاه غریب یک سکه. دورن مایۀ اصلی داستان نگاهی مبسوط به نگارگری مینیاتور است. داستان زمان‌مند است و در بستر پادشاهیِ سلطان مراد در پادشاهیِ عثمانی می‌گذرد. داستان مکان‌مند است: استانبول، زادگاه نویسنده. داستان حکایتی است همه جانبه از مینیاتور. شاید حتی گاهی بیشتر به یک مستندنگاری تاریخی شبیه باشد تا یک داستان.

داستان ... دیدن ادامه » در قلب نقاش‌خانۀ دربار عثمانی می‌گذرد، با تمام شکوه و ظرافت و حسادت‌ها و عاشقانه‌ها. این بار هم اما پاموک به عنصر مورد علاقه خود باز می‌گردد و داستان را بر پایه آن می‌چرخاند: «رویارویی شرق و غرب». شرق سنت است و پایبندی و وفاداری و اصول و انتزاع، غرب تجدد است و دگرخواهی و واقع‌گرایی. شرق، عالم مثل را نقش می‌زند و غرب پرتره را. شرق ابدیت را پر و بال می دهد و غرب لحظه های گذرای زندگانی را. این دو عالم بار دیگر در امپراطوری عثمانی رو به رو می‌شوند و ملاقات آن‌ها با یکدیگر پله پله داستان را به جلو می‌برد. استادانی تا پای جان وفادار می‌مانند به بهزاد و کلک بی مانندش و استادانی قدم بر می‌دارند برای دگرگونی و تجدد خواهی. این میان، پایِ مرگ هم باز می‌شود. مرگی سرخ‌گون به رنگ سرخیِ خون. «سرخ» حتی فراتر می‌رود و رنگ هستی می‌شود، رنگ حضور، رنگ شهود بی‌واسطۀ هستی. سرخ پر است و سنگین و لعاب‌دار. قبایی یکپارچه که هستی و مرگ را در آغوش گرفته است. پاموک این گونه رنگ سرخ را قداست می بخشد: «وقتی به عالمی که من رنگارنگش ساخته‌ام می‌گویم «باش»، عالمی از سرخی‌ام هست می‌شود. هر که مرا ندیده انکارم می‌کند اما من همه جا هستم».

چیزی که داستان را سخت و کند می‌کند وسواس بیش از حد نویسنده در عالم خیال است. مصداق‌های روایت‌گونه از احوال و روزگار نقاشان هرات، شیراز، تبریز و اصفهان گاهی دنبال کردن داستان را با سکته هایی مواجه کرده است و خط اصلی داستان این میان کمرنگ می‌شود. نویسنده برای توصیف کتاب سفارش داده شده سلطان گاه ضد و نقیص می گوید آنقدر که تصور منسجمی در ذهن شکل نمی‌گیرد.

آن چه داستان را برای ما بیشتر جذاب می‌کند، نقش پر رنگ ایرانی‌ها در سرتاسر کتاب است. هنر ایرانی، نگاره ایرانی، نقاش ایرانی، شاهنامه ایرانی و دربار ایرانی. پاموک منصفانه و بی‌تعصب و البته با طمانینه و به تفصیل در جای جای کتاب به نقش پررنگ ایرانیان در هنر شرق اشاره می‌کند. بسیاری از روایت‌هایی که در دل روایت اصلی نقل می‌شود از سرزمین ایران است و این جای دلگرمی است.

سرانجام آنکه خواندن این کتاب تجربه فضایی رازگونه، انتزاعی و سبکی متفاوت و نامنتظر است.

http://www.alef.ir/book
۲۵ تير ۱۳۹۴
برای همراهی در دیوار لطفا درآغاز    وارد شوید