هاروکی موراکامی و ˝کافکا در کرانه˝جزو 100 رمانی است که باید خواند
˝کافکا در کرانه˝ نام کتابی از هاروکی موراکامی است که سال 2002 به ژاپنی نوشته شد. این کتاب در فهرست 10 کتاب برتر سال 2005 نشریه نیویورکر قرار گرفته است.

موراکامی در سال 1949 در کیوتو به دنیا آمد و در دانشگاه همانجا در رشته ادبیات انگلیسی درس خواند. او قبل از این‏که داستان‏‌نویس شود، در حدود 20 رمان از آثار مدرن آمریکا را به ژاپنی ترجمه کرد.


تا سال 1978 به تاسی از ونه‌‏گات و براتیگان رمان "ترانه باد را بشنو" را نوشت و برنده جایزه نویسندگان تازه کار یکی از مجلات شد. در سال 1981 نویسندگی را به عنوان حرفه خودش انتخاب کرد و تا الان در این حرفه موفق به دریافت جایزه‏‌های مختلفی شده و رمان‏‌هایش به بیشتر زبان‏‌های دنیا ترجمه شده است.


"کافکا در کرانه"، داستان دو شخصیت متفاوت است که در موازات هم حرکت می‌کنند: کافکا که پسری ۱۵ ساله ‌است و به علت یک پیشگویی عجیب از خانه فرار می‌کند و آقای ناکاتا پیرمرد آرام و مهربان و عجیبی که به علت اتفاقی شگفت انگیز در بچگی دچار نوعی عقب ماندگی ذهنی شده‌ است اما حاصل این حادثه به دست آوردن توانایی صحبت با گربه‌هاست! بخشی از داستان به کافکا و زندگی او می‌پردازد و بخش دیگر به آقای ناکاتا. رمان در عین دو پارگی دارای وحدت مضمون است و تمام حوادث حتی کوچک‌ترین و جزیی‌ترین آنها به هم مرتبط هستند.


در "کافکا در کرانه" رابطه‏ فرم و محتوای رمان مانند ماهیت روایت و قصه‏‌گویی آن پیچیده و در هم تنیده شده و نو آورانه است. هسته‏ اولیه بر اساس افسانه‏‌های یونان باستان و اسطوره‏ ادیپ شکل گرفته است. داستانی حماسی گونه که مضمون اصلی آن ناتوانی انسان در تغییر تقدیر رقم خورده و سرنوشت محتوم است.


موراکامی در مصاحبه‏‌ای می‏‌گوید: "این راز است. راستش نمی‏‌دانم این حس فقدان از کجا می‏‌آید. شاید بگویید باشد، خیلی چیزها را به عمرم از دست داده‌‏ام. مثلا دارم پیر می‏‌شوم و روز به روز از عمرم می‏‌کاهد. مدام وقت و امکاناتم را از دست می‏‌دهم. جوانی و جنب و جوش رفته – یعنی به یک معنا همه چیز. گاه حیرانم که در پی چیستم. فضای اسرارآمیز خاص خودم را در درونم دارم. این فضای تاریکی است. این پایگاهی است که هنگام نوشتن پا به آن می‏‌گذارم. این درِ مخصوصی برای من است. اشیای این فضا شاید همان چیزهایی باشد که در راه از دست داده‏‌ام. نمی‌دانم. لابد این یک‏جور ماتم است."


کازوئو ایشی‌گورو که از نویسندگان ژاپنی است موراکامی را در ادبیات ژاپن یکه و ممتاز می‏‌داند و  درباره آثار او می‏‌گوید: "آثار موراکامی دارای رنگ سورئالیستی همراه با مضحکه‏‌ای عبث است که مالیخولیا را در زندگی روزمره طبقه متوسط می‏‌کاود."


"کافکا در کرانه" در ایران با چند ترجمه‏‌ به بازار روانه شد، اما یکی از بهترین آن‏ها توسط نشر نیلوفر و با ترجمه درخشان مهدی غبرایی برای اولین بار در سال 1386 به دست مخاطبان خود رسید.

» نظرات
نام کاربر:
ایمیل کاربر:
وب سایت کاربر:
کد امنیتی:
متن :