خیابان بوتیک‌های خاموش دوباره رویت شد
کتاب «خیابان بوتیک‌های خاموش» اثر پاتریک مودیانو با ترجمه‌ زنده یاد ساسان تبسمی به چاپ دوم رسید.

به گزارش فروشگاه اینترنتی شهرکتاب به نقل از خبرآنلاین، «خیابان بوتیک‌های خاموش» مهم‌ترین اثر پاتریک مودیانو و برنده‌ جایزه‌ بزرگ گنکور 1978 است. مردی که به عنوان دستیار یک کارآگاه کار می کند در حقیقت مردی است که سال ها پیش حافظه خود را از دست داده و کارآگاه مدارک قلابی برایش پیدا کرده است؛ او اکنون می خواهد به دنبال گذشته اش بگردد و متوجه شود که بوده و چرا سرنوشتش چنین شده است. در این رمان 47 فصلی گاه خواننده با فصل هایی روبرو می‌شود که تنها دربرگیرنده یک خط داستانی است؛ خطی که بازگوکننده یک آدرس در پاریس است. در طول داستان، مردی که به دنبال هویت فراموش شده خود، می‌گردد، با افراد بسیاری ملاقات می‌کند و با به دست آوردن عکس، نام یک فرد، کتاب ... از سوی هر یک از این افراد به بازیابی هویت خویش می‌پردازد. او به تدریج به نام واقعی خود پی می‌برد و کم کم خاطراتی از گذشته در ذهنش زنده می‌شود و...


این رمان، داستانی از جست‌وجوی حقیقت و گذشته‌ کارآگاهی حافظه‌باخته است که همانند همه‌ شخصیت‌های ضدقهرمان داستان‌های مودیانو، سهمی از گذشته دارد که کمی به امروز آغشته است. جی‌ام جی لوکلزیو، برنده‌ نوبل ادبی 2008، می‌گوید: «پاتریک مودیانو یکی از بهترین و خلاق‌ترین نویسندگان زنده‌یفرانسه است که بی‌شک تأثیر بسزایی بر نویسندگان جوان گذاشته است.»


آنطور که ناشر گزارش داده، نثر مودیانو نقطه‌قوت نویسندگی او است. او به کمک نیروی شگرف و ساده‌ روایت، مخاطب را از صفحه‌ اول با پرسه‌زنی‌های شخصیت‌های ضدقهرمانان داستان خود در قلب پاریس، عروس پیر و زیبای شهرهای جهان، با ذکر اسامی خیابان‌ها، کوچه‌ها، میادین، ایستگاه‌ها و متروها همراه می‌کند.

در نوشته‌های او، جمله‌ها از دقت بسیار بالایی برخوردارند، عاری از پیچیدگی زبانی، دقیق و به حدی روان که مانند لغزیدن آرام راوی در جای‌جای پاریس، روی خط می‌لغزند و در گوشه‌ای حساس از احساس خواننده می‌نشینند.

دنیای مودیانو ساده، معمولی، خطرناک و به طرز وحشتناکی اندوه‌بار است، چیزی میان رمانتیسم مطلق و رمان‌های پرتعلیق پلیسی، انگار شیوه‌ای خاص و بس شیوا بین فیتزجرالد و آگاتا کریستی، دنیایی آکنده از راز، ابهام و همزمان، واقعیت محض... طعمی از گذشته، اما آغشته به بو و عطر امروز. ازاین‌رو، همه‌، خوانندگان همواره رو به افزون مودیانو، به این درک می‌رسند که تمام قصه او بر اساس همان پرس زنی و شبگردی‌ها است؛ مهم رفتن است نه رسیدن به چیزی. تا آخر کتاب به دنبال او می‌روید، اما از آن رویداد که منتظرش هستید، خبری نیست... عجیب‌تر این‌که از این نبود، خوشحال‌اید و بی‌نهایت راضی!

» نظرات
نام کاربر:
ایمیل کاربر:
وب سایت کاربر:
کد امنیتی:
متن :