آذرتاش آذرنوش در ۱۳۱۶ در قم زاده شد، اما در تهران زیست و همان‌جا تحصیلات دوره‌ی ابتدایی را آغاز کرد. در نه سالگی همراه پدر که ریاست حسابداری راه آهن ایران، ناحیه‌ی جنوب، را به‌عهده گرفته بود به اهواز رفت و تا سال ۱۳۲۹ که دوره‌ی ابتدایی را به پایان رسانید در آن شهر زیست. دوره‌ی متوسطه را در تهران و در دبیرستان رازی آغاز کرد. در سال ۱۳۳۵ برای آن‌که بتواند در رشته‌ی ادبی ادامه تحصیل دهد، به دبیرستان دارالفنون انتقال یافت. در سال ۱۳۳۶ در رشته‌ی ادبیات عرب که به‌تازگی در دانشکده معقول و منقول دانشگاه تهران تشکیل شده بود ثبت‌نام کرد. در پایان سال تحصیلی ۳۷ در مسابقه‌ای که دانشکده‌ی معقول برای تخصیص بورس تحصیلی دولت عراق به دو دانشجوی ایرانی برگزار کرده بود شرکت کرد و بلافاصله به آن کشور سفر کرد و در دانشکده‌ی ادبیات، رشته‌ی ادبیات عرب نام نوشت . دو سال بعد، انقلاب عراق و پریشانی احوال، ادامه‌ی تحصیل را برای او غیرممکن ساخت و او ناچار به تهران بازگشت و در سال 1339 از دانشکده‌ی معقول فارغ‌التحصیل شد. چون در آن هنگام برای ادامه تحصیل در رشته‌ی ادبیات عرب در ایران جایی نبود، او عازم کشور فرانسه شد. از آن‌جا که دو زبان عربی و فرانسه را آموخته بود، به آسانی توانست دوره‌ی دکتری را بگذراند و از نخستین رساله‌ی دکتری خود که «تحقیق و ترجمه‌ی بخشی از کتاب طبقات الشعرای ابن معتز» بود دفاع کند. اما چون هنوز خود را نیازمند دانش بیشتری می‌دید، دوباره در رشته‌ی ادبیات عرب برای نگاشتن رساله‌ی دیگری نام‌نویسی کرد و چون پیش از آن دوره‌ی کتابداری را نیز گذرانده بود، در کتابخانه ملی پاریس، بخش عربی، به‌ کار نیز مشغول شد. این شغل به او اجازه داد که به وجود دو نسخه از کتاب خریده القصر عمادالدین اصفهانی، بخش مغرب و اندلس، پی‌ببرد و به راهنمایی شارل پلا به عنوان رساله‌ی دومین دکترا، به تصحیح آن اقدام کند. این کتاب در سال 1972 در تونس به چاپ رسید.
او پس از حصول بر دومین دکترای خود به ایران بازگشت و پس از چند ماه کار در «بنیاد فرهنگ ایران» و پژوهش در باب واژه‌های فارسی معرب، در دانشکده‌ی خود، معقول و منقول که آن هنگام به «الهیات و معارف اسلامی» تغییر نام داده بود، استخدام شد (سال 1346). او هیچ‌گاه از کاری که دربا‌ره‌ی معربات آغاز کرده بود چشم نپوشید. اما ملاحظه می‌کرد که این گونه پژوهش، به دانش زبان‌شناسی و زبان‌های کهن سامی به‌ویژه زبان آرامی نیاز دارد. از این رو در سال 1356 از معاونت دانشکده استعفا داد و به کشور انگلستان رفت تا در دانشگاه کمبریج به تحقیق و آموختن زبان آرامی بپردازد. (به نقل از وب سایت آذرتاش آذرنوش)
نشر نی از آذرنوش دو کتاب منتشر کرده است:
• فرهنگ معاصر عربی ـ فارسی (برگزیده‌ی نوزدهمین دوره‌ی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران)
• چالش میان فارسی و عربی (برگزیده‌ی شانزدهمین دوره‌ی کتاب سال دانشگاهی؛ تقدیر شده از سوی بیست و پنجمین دوره‌ی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران)


آثار دکتر آذرنوش از این قرارند:

  • فتوح البلدان - ۱۳۴۶
  • النحوالتجریبی - ۱۳۴۹
  • خریدة القصر و جریدة العصر ۲–۱۳۵۰
  • خریدة القصر و جریدة العصر ۳–۱۳۵۱
  • راه‌های نفوذ فارسی در فرهنگ و زبان عرب جاهلی - ۱۳۵۴ (چاپ دوم ۱۳۷۴)
  • ترجمهٔ تاریخ ادبیات عرب (مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ۱۳۶۳)
  • ترجمهٔ تاریخ ادبیات عرب (عبدالجلیل) (امیرکبیر، ۱۳۶۳)
  • مقدمهٔ بر الشعر والشعراء ابن قتیبه (تهران، ۱۳۶۳)
  • فرهنگ مصطلحات (مجمع اللغات) (دفتر نشر فرهنگ اسلام ۱۳۶۳)
  • آموزش زبان عربی ۱–۱۳۶۶
  • آموزش زبان عربی ۲–۱۳۶۷
    • تاریخ ترجمه از عربی به فارسی، ۱- ترجمه‌های قرآن (انتشارات سروش، ۱۳۷۵)
  • ترجمه موسیقی الکبیر فارابی (مؤسسه مطالعات و پژوهش فرهنگی، ۱۳۷۵)
  • اطلس تاریخ الاسلام، حسین مؤنس، (سازمان جغرافیایی ارتش، ۱۳۷۵)
  • تاریخ زبان و فرهنگ عربی (سمت، ۱۳۷۷)
  • فرهنگ معاصر عربی - فارسی (۱۳۷۸)
  • چالش میان فارسی و عربی سده‌های نخست (نشر نی، ۱۳۸۵)

همچنین وی افزون بر نوشتن برخی از مقالات دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، مقاله‌های زیاد دیگری را از سال ۱۳۴۹ تاکنون به تألیف رسانده‌است