یک‌بار در بهشت بیدار شدیم

یک‌بار در بهشت بیدار شدیم

کتاب یک‌بار در بهشت بیدار شدیم مجموعه‌ای از شعرهای نجوان درویش، شاعر برجسته‌ی فلسطینی است که با صدایی آرام و در عین حال قدرتمند، رنج، عشق، مرگ و انسانیت را در میانه‌ی ویرانی و تبعید بازگو می‌کند.

این مجموعه که با ترجمه‌ی شاعرانه و وفادار ناصر فکوهی توسط نشر مرکز منتشر شده، پنجره‌ای است به جهان درونی شاعری که در شعرش، سیاست و احساس، خشونت و لطافت، تاریخ و اسطوره به شکلی بی‌نظیر در هم تنیده‌اند.

نجوان درویش، که بسیاری او را ادامه‌دهنده‌ی راه محمود درویش می‌دانند، در این کتاب به دور از شعار و لحن مستقیم سیاسی، از انسانِ تبعیدشده و زخمی سخن می‌گوید؛ انسانی که در جهانی بی‌قرار، هنوز در پی معنا و امید است.

در شعرهای او، مرز میان واقعیت و خیال محو می‌شود؛ جایی که بهشت استعاره‌ای از جهانی ازدست‌رفته است — جایی که انسان در آن برای لحظه‌ای کوتاه بیدار می‌شود و دوباره در خواب فراموشی فرو می‌رود.

نثر و زبان ترجمه، به‌واسطه‌ی دقت ناصر فکوهی در انتخاب واژه‌ها و حفظ آهنگ درونی شعر، خواننده‌ی فارسی‌زبان را به جهان شاعر نزدیک می‌کند.

در این شعرها، فلسطین نه فقط یک مکان جغرافیایی، بلکه استعاره‌ای از ازخودبیگانگی، بی‌وطنی و جست‌وجوی هویت انسانی است.

ویژگی‌های برجسته کتاب

1. گزیده‌ای از شعرهای نجوان درویش، از چهره‌های شاخص شعر معاصر عرب
2. ترکیب زیبایی‌شناسی مدرن با درون‌مایه‌های فلسفی و انسانی
3. زبانی موجز، استعاری و عمیق با نگاهی شاعرانه به رنج و امید
4. مناسب برای دوست‌داران شعر جهان، ادبیات مقاومت و شعر اجتماعی معاصر

درباره نویسنده

نجوان درویش (متولد ۱۹۷۸ در اورشلیم) یکی از مهم‌ترین شاعران نسل جدید عرب و از چهره‌های برجسته‌ی ادبیات فلسطین است.

اشعار او در بیش از بیست زبان ترجمه شده و در نشریات ادبی جهان مورد تحسین قرار گرفته‌اند.

درویش سردبیر مجله‌های فرهنگی متعددی بوده و نقش پررنگی در معرفی شعر معاصر عرب به جهان دارد.

او در شعرهایش با لحنی درون‌نگر و جهانی، از زخم‌های جمعی و فردی مردمش سخن می‌گوید و در عین حال از امید و پایداری انسان دفاع می‌کند.

چرا باید کتاب یک‌بار در بهشت بیدار شدیم را بخوانیم؟

این کتاب صدایی آرام اما تکان‌دهنده است؛ صدایی از درون تاریخ و تبعید که از عشق، ایمان و رنج می‌گوید.

خواندن آن نه‌فقط آشنایی با شعر معاصر فلسطین، بلکه تجربه‌ی شاعرانه‌ای جهانی است درباره‌ی انسان، امید و بیداری در میانه‌ی تاریکی.

نجوان درویش ما را به یاد می‌آورد که حتی در خزان وطن، هنوز می‌توان در رؤیای بهشت بیدار شد.