گاهشمارهای فلسفه
چشماندازی در فلسفه قارهای
کتاب گاهشمارهای فلسفی: چشماندازی در فلسفه قارهای (Chroniques philosophiques: Une vue sur la philosophie continentale) نوشتهی فیلسوف فرانسوی ژانلوک نانسی (Jean-Luc Nancy)، تلاشی است برای بازاندیشی در سرنوشت فلسفهی قارهای در دوران معاصر؛ فلسفهای که میان تاریخ، زبان، بدن و جهان پراکنده است، اما همچنان از امکان اندیشیدن دفاع میکند.
این اثر مجموعهای از تأملات، جستارها و گفتارهای کوتاه نانسی است که طی سالها نوشته شدهاند و موضوعاتی چون هستی، معنا، سیاست، بدن، دین و هنر را دربرمیگیرند.
درباره کتاب
نانسی در این کتاب میپرسد: فلسفهی قارهای پس از هایدگر، دریدا، دلوز و لکان به کجا رسیده است؟
آیا هنوز میتوان از «فلسفه» سخن گفت، یا باید به پراکندگی صداها و گسستها گوش سپرد؟
او مینویسد که فلسفه در روزگار ما دیگر پروژهای منسجم نیست، بلکه میدانی از گفتوگوها و تداخلها است — گفتوگویی میان متافیزیک و سیاست، میان بدن و زبان، میان تفکر و زندگی.
نانسی در لابهلای تأملات خود از تجربههای زیسته، تاریخ اندیشه مدرن و پرسشهای معاصر بهره میگیرد تا نشان دهد تفکر هنوز ممکن است، اگر از «مرکزیت» و «قطعیت» رها شود.
درونمایههای اصلی
- معنای فلسفه در دوران پسامدرن
- نسبت میان تفکر، تاریخ و بدن
- فلسفه قارهای در برابر علم و تکنولوژی
- گفتوگوی میان هستیشناسی و سیاست
- تجربهی زیستن و امکان تفکر آزاد
ویژگیهای برجسته کتاب
- مجموعهای از جستارهای کوتاه و فشرده با زبانی شاعرانه و فلسفی
- نگاه چندلایه به فلسفهی اروپایی و وضعیت امروز اندیشه
- ترکیب فلسفه نظری با تأملات زیسته و تجربی
- مناسب برای دانشجویان، پژوهشگران و دوستداران فلسفه معاصر
درباره نویسنده
ژانلوک نانسی (1940–2021) فیلسوف فرانسوی و از برجستهترین چهرههای فلسفه قارهای بود.
او در ادامهی سنت هایدگر، دریدا و لِویناس، به موضوعاتی چون بدن، اشتراک، معنا و هستی پرداخت و فلسفه را نه بازگشت به یقین بلکه کنشی از اشتراک انسانی میدانست.
از آثار مهم او میتوان به جوامع بیدلالت، بدن در تکهها، در باب هستی تکین جمعی و در باب هنر اشاره کرد.
در گاهشمارهای فلسفی، نانسی به زبانی فشرده و شاعرانه به جمعبندی اندیشههای پراکندهی خود میپردازد؛ نوعی دفتر یادداشت فلسفی از ذهن یکی از مهمترین متفکران معاصر.
مضمون کلی اثر
نانسی در این کتاب، فلسفه را نه نظامی انتزاعی بلکه تجربهای زیسته میداند.
او میگوید تفکر امروز باید از درون زندگی برخیزد، از میان بدنها، صداها، خاطرهها و جهانهای مشترک.
گاهشمارهای فلسفی دعوتی است به اندیشیدن دوباره به «زمانه» — به این که چگونه میتوان در جهانی فرسوده هنوز به تفکر ادامه داد.
چرا باید این کتاب را بخوانیم؟
زیرا این اثر پلی است میان فلسفهی انتقادی و تأمل شخصی؛ میان اندیشه و زیستن.
اگر به فلسفه قارهای، دریدا، هایدگر، نانسی یا پرسش از وضعیت تفکر در دوران معاصر علاقه دارید، این کتاب راهی است برای گفتوگو با اندیشهی زندهی اروپا.
