چشم

مصصم شدم که اسموروف واقعی را کشف کنم. تا آن جای کار پی برده بودم که شخصیتی چند بعدی دارد. در واقع نسبت به محیط رنگ عوض می‌کرد و گاهی سیمایی سرد و بی‌روح و گاه چهرا‌ه‌ای متفاوت و پرحرارت از خود بروز می‌داد. کم‌کم داشت از این بازی خوشم می‌آمد. شخصا اسموروف را به دور از هرگونه شور و احساسی نظاره می‌کردم. پیشداوری اولیه که عملا به سود او بود‏، حالا به کنجکاوی صرف تبدیل شده بود. با این حال من هیجانی را تجربه می‌کردم که برایم تازگی داشت. برگرفته از متن کتاب