هایدگر و مرگ (در باب امکان ناممکنی دازاین در هستی و زمان)

هایدگر و مرگ

کتاب هایدگر و مرگ مجموعه‌ای از جستارهای فلسفی از چند تن از برجسته‌ترین مفسران اندیشه‌ی مارتین هایدگر است که به بررسی مفهوم مرگ و هستی-برای-مرگ در آثار او، به‌ویژه در هستی و زمان، می‌پردازند.

این اثر کوششی است برای درک ژرف‌تر از یکی از بنیادی‌ترین مفاهیم در فلسفه قرن بیستم: این‌که چگونه انسان در رویارویی با مرگ، معنای وجود خویش را کشف می‌کند.

درباره کتاب

در اندیشه‌ی هایدگر، مرگ صرفاً پایان زیستی نیست؛ بلکه افق نهایی امکانِ بودن است، نقطه‌ای که در آن انسان با «تمامیت هستی خویش» مواجه می‌شود.

مقالات این مجموعه، با دیدگاه‌هایی گوناگون از فلسفه‌ی تحلیلی تا اگزیستانسیالیسم و پدیدارشناسی، نشان می‌دهند که چگونه هایدگر، مرگ را از حوزه‌ی زیست‌شناسی و اخلاق، به درون ساختار هستی‌شناختی دازاین (Dasein) وارد می‌کند.

پل ادواردز با نگاهی انتقادی به پرسش از "اصالت مرگ در اندیشه‌ی هایدگر" می‌پردازد،

استفان میولهان، مرگ را در پیوند با اضطراب و آزادی تحلیل می‌کند،

و برنت ادکینز به رابطه‌ی میان مرگ، زبان و زمان در هستی‌شناسی هایدگری توجه دارد.

این کتاب از معدود مجموعه‌هایی است که تصویری چندوجهی از مفهوم مرگ در فلسفه معاصر ارائه می‌دهد؛ از وفاداران به هایدگر گرفته تا منتقدان سرسخت او.

درون‌مایه‌های اصلی

1. تحلیل مفهوم «هستی-برای-مرگ» در هستی و زمان
2. نسبت مرگ با اصالت (Authenticity) و اضطراب (Angst)
3. مرگ به‌مثابه بنیاد امکان‌پذیری زندگی معنادار
4. مقایسه‌ی نگاه هایدگر با سارتر، کامو و لویناس
5. خوانش انتقادی مفهوم مرگ از دیدگاه فلسفه تحلیلی

ویژگی‌های برجسته کتاب

1. گردآوری چندین مقاله از برجسته‌ترین پژوهشگران فلسفه هایدگر
2. نگاه تطبیقی به اندیشه‌ی هایدگر و منتقدانش
3. بررسی رابطه میان مرگ، زبان، زمان و اصالت
4. زبانی فلسفی و دقیق، مناسب برای پژوهشگران فلسفه، الهیات و علوم انسانی

درباره نویسندگان

پل ادواردز (Paul Edwards) فیلسوف اتریشی-آمریکایی و منتقد اندیشه‌های متافیزیکی است که نگاه تحلیلی‌اش به فلسفه هایدگر در این کتاب بازتاب یافته است.

استفان میولهان (Stephen Mulhall) استاد فلسفه در دانشگاه آکسفورد، متخصص در فلسفه قاره‌ای و مفسر آثار هایدگر، ویتگنشتاین و کی‌یرکگور است.

برنت ادکینز (Brent Adkins) استاد فلسفه در دانشگاه رادفورد، از چهره‌های مهم در پژوهش‌های دلوزی و هایدگری است.

مقالات دیگر کتاب نیز توسط گروهی از پژوهشگران معاصر نگاشته شده‌اند که هر یک از منظری تازه، پرسش هایدگری از مرگ را بازمی‌خوانند.

مضمون کلی اثر

هایدگر و مرگ نه صرفاً درباره‌ی مرگ، بلکه درباره‌ی چگونگی زیستن در پرتو مرگ است.

این اثر نشان می‌دهد که در اندیشه‌ی هایدگر، انسان تنها هنگامی به اصالت می‌رسد که مرگ را به‌مثابه «امکان نهایی خویش» بپذیرد.

کتاب با طرح پرسش‌هایی بنیادین، خواننده را به تأمل در این پرسش دعوت می‌کند:

آیا اندیشیدن به مرگ، شرط اندیشیدن به زندگی است؟

چرا باید این کتاب را خواند؟

زیرا این اثر از معدود کتاب‌هایی است که مفاهیم پیچیده‌ی فلسفه‌ی هایدگر را در قالب گفت‌وگویی میان مفسران برجسته بازمی‌گشاید.

خواندن آن برای هر کسی که می‌خواهد نسبت میان زمان، هستی، مرگ و معنا را در فلسفه‌ی معاصر درک کند، ضروری است.