نوشتن مادام بوواری (حماقت هنر و زندگی)

متن این کتاب، «جعلی» است. فلویر هرگز چنین نامه بلندی برای معشوقه‌اش، لوییز کوله، ننوشته است.من از بین نامه‌هایی که بین سال‌های 1815 و 1885 برای لوییز کوله ارسال شده‌اند (نزدیک به 250 نامه)، نامه‌ای طولانی انتخاب کرده‌ام، نوعی ترکیب نمادین از نامه‌های سال‌های بوواری.می‌خواستم پرتره‌ای از فلویر طراحی کنم یا بهتر، او را در نقطه عطف زندگی‌اش به نمایش بگذارم. این مرد که خود را پنهان می‌کرد و دلش می‌خواست پشت اثرش ناپدید شود، من این‌طور تصورش کردم که تمام طول شب، از اتاق کوچکش در کرواسه، برای لوییز کوله نامه می‌نویسد، درست در لحظه‌ای که به راستی یک نویسنده می‌شود.این نامه ترکیب باشکوهی است از شکیبایی، نشاط، مردم‌گریزی، سخاوت، شک، وحشی‌گری و لودگی گوستاو فلوبری روح‌افزا را برایمان آشکار می‌کند، کاملا مغایر با نمی‌دانم کدام «گوشه‌نشین کرواسه» که هنر را مقابل زندگی برگزیده بود.این متن، تنها یک سند منحصر به فرد درباره تکوین روزنه‌ای اثری بزرگ نیست، بلکه همزمان یک «ادبیات چیست؟» بسیار شخصی را هم به دست می‌دهد که در آن، فلوبر از ورای نظراتش درباره هنر، رمان و نقد، با قلمی بانشاط دست به حمله‌های انتقام‌جویانه‌ای علیه حماقت و گروتسک زندگی می‌زند.