مطالعه قرآن به منزله اثری ادبی

قرآن‌پژوهی و به‌ویژه مطالعات ادبی- زبان‌شناختی قرآن و از آن میان زبان‌شناسی متن، از جمله حوزه‌های جذاب، دامن‌گستر و البته پرمساله در مراکز دانشگاهی غرب بوده و خیل کتاب‌ها و مقاله‌ها گواه این امر است.از این‌رو، آشنایی خوانندگان ایرانی و به‌ویژه قرآن‌پژوهان با این رویکردها امری ضروری به نظر می‌آید. مجموعه مقاله‌های این کتاب نیز با همین هدف گزینش و ترجمه شده است. این کتاب دو بخش دارد. بخش اول‌ حاوی هشت مقاله از مستنصر میر استاد مسلمان پاکستانی‌الاصل مقیم آمریکاست که قرآن را عمدتا از دیدگاه رهیافت‌های ادبی بررسی کرده است. از آن جمله: قرآن به منزله اثری ادبی، ویژگی‌های زبان قرآن، سوره به منزله کلیت، گفت‌وگو در قرآن، کنایه در قرآن، طنز در قرآن و برخی فنون و صنایع ادبی در قرآن. در مجموع میر بر این باور است که در قرآن ویژگی‌های دین‌شناختی بر ویژگی‌های ادبی نقش شده است. بخش دوم حاوی سه مقاله از حسین عبدالرئوف، استاد عراقی‌الاصل دانشگاه لیدز است. چارچوب نظری مباحث عبدالرئوف عمدتا مبتنی بر زبان‌شناسی متن، کاربردشناسی، سبک‌شناسی و گفتمان‌کاوی قرآن است. این کتاب برای عموم علاقه‌مندان قرآن به ویژه دانشجویان علوم و معارف قرآنی، دانشجویان ادبیات فارسی و زبان‌شناسی و عموم قرآن‌‌پژوهان دانشگاهی و غیردانشگاهی به کار آمدنی است.