ایرانیان از دیر باز فرهنگ را میشناختهاند، که سابقه آن حداقل به روزگار اشکانیان میرسد. فرنگ و فرنگی از آن زمان تا کنون، بویژه در سدههای اخیر، در گردش امور سیاسی و نظامی و اقتصادی و اجتماعی ایران ایفای نقش کردهاند که گهگاه بسیار قاطع و تاثیرگذار بوده است.در کتاب حاضر، محققی کوشا و کتابشناس به روزگاران گذشته رفته و اشاراتی را که در تذکرهها، دیوان اشعار، و رسالات به فرنگ و فرنگی شده تا دوران معاصر استخراج کرده و به ترتیب و با ذکر ماخذ ثبت کرده است؛ که منبعی گرانبها خواهد بود برای پژوهشهای کنونی و آینده.اثری است ارجمند و استثنایی؛ چشم دل باز کن که جان بینی / آنچه نادیدنی است آن بینی !
