کتاب ذهن، خود و جامعه از مهمترین آثار در شکلگیری سنت کنش متقابل نمادین و یکی از ستونهای نظری علوم اجتماعی مدرن به شمار میرود. جورج هربرت مید، فیلسوف و جامعهشناس آمریکایی، در این اثر رویکردی نو ارائه میکند که بر اساس آن ذهن و خود انسان نه اموری ذاتی و ازپیشموجود، بلکه نتیجهٔ فرایندهای اجتماعی و ارتباطیاند.
این کتاب نشان میدهد که انسان هویت خود را در تعامل با «دیگری» و در بستر زبان، نشانهها و نقشهای اجتماعی میسازد؛ به همین دلیل فهم جامعه بدون فهم شکلگیری ذهن و خود ممکن نیست.
مید توضیح میدهد که ذهن در روندی تدریجی و از طریق توانایی درونیسازی نقش دیگران شکل میگیرد؛ همان فرآیندی که او «گرفتن نقش دیگری» مینامد. به باور او، انسان تنها موجودی است که میتواند خود را از نگاه دیگری ببیند و این توانایی مبنای شکلگیری خود و مسئولیتپذیری اجتماعی است.
کتاب همچنین به نقش بازی کودکان، زبان و تعاملات روزمره در ساختن ساختار ذهنی افراد میپردازد و نشان میدهد چگونه جامعه از طریق نمادها و قواعد مشترک، ذهنیت انسانها را سازماندهی میکند.
این اثر برای دانشجویان و پژوهشگران جامعهشناسی، روانشناسی اجتماعی، فلسفه ذهن، علوم ارتباطات و مطالعات فرهنگی اهمیت ویژهای دارد. خواننده با مطالعه این کتاب درمییابد که مفاهیمی چون هویت، خود، معنا، نقش اجتماعی و رفتار انسانی چگونه در بستر فرآیندهای اجتماعی شکل میگیرند و چگونه میتوان آنها را تحلیل کرد.
ویژگیهای برجسته کتاب
معرفی بنیادینترین مفاهیم کنش متقابل نمادین
تحلیل شکلگیری ذهن و خود از طریق تعامل اجتماعی
بررسی نقش زبان و نشانهها در سازماندهی زندگی اجتماعی
مناسب برای مطالعهٔ نظری در علوم اجتماعی و فلسفهٔ معاصر
