در روزگار ما، فرهنگ ایرانی با اقبال عمومی مواجه است و شیفتگی به شناخت ایران، هر روزه فصلها و بابهای تازهتری را میگشاید. هر یک از اینها دلدادگان به فرهنگ ایرانی را به تکاپو و جستوجو وا میدارد.وقتی به تعبیر مولانا «هر نفس دنیا نو میشود» نمیتوان نسبت به چنان میراثی عظیم، صرفا یکسویه نگریست و تنها نگاه به پیشینهها دوخت، سخن این است که در تصادم این روزگار شگفت و نوآوریهای برقآسای آن چه باید کرد؟ هم آن میراث گرانقدر را پاس داشت و هم از بالندگی و پویایی باز نایستاد.بحثهای نگارنده در این کتاب، کندوکاوهایی برای یافتن پاسخهایی است به این گونه پرسشها یا حرفها و گفتههایی که طرح آن را در این زمینهها ضروری دانسته است.
