نخستین جنبهای که درام را از دیگر نوعهای ادبی تمایز میبخشد رابطه آن با اجرای در صحنه است و این کتاب نیز از همین بحث آغاز میشود. آنگاه نشان داده میشود زبان دراماتیک پیوندی ظریف با اجرای در صحنه دارد و این زبان است که جهان دراماتیک نمایشنامه را میآفریند. پس از آن عوامل گوناگون دیگر سازنده موقعیت دراماتیک از قبیل تنش، نیاز به جلب و حفظ توجه، طعن، عمل نمایشی و غیره مطرح شده و درباره تاکید منتقدان امروزین بر همین عوامل سخن به میان میآید. همچنان که از اثری درباره درام انتظار میرود، به کارهای شکسپیر زیاد استناد شده است.
